-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۸ اسفند ۲۰, سه‌شنبه

انقلاب کابل

برای نخستین بار، خلیلزاد ها در مدیریت اوضاع و تحمیل نسخه همیشه گی و کلیشه ای سیاسی، شکست خورده اند. 

توده های مردم در پایتخت مملکت، تاریخ غیرانتصابی و غیر عُرفی را رقم زدند. فرهنگ نوینی زاده شده است که می تواند محاسبه های تحمیلی، تحمیقی، یک طرفه و ضد افغانستان - طراحی شده در اتاق های «فرستاده» ها- را برای همیشه بی اثر سازد.

 این یک انقلاب مدنی و تجسم بیداری ملی است که قبل از هراولویت دیگر، نیازمند دفاع و باروری است. دفاع از رزمایش تاریخی مردم در کابل و افغانستان، امری چند فوریتی است و هرگاه، در حراست هشیارانه از آن، اهمال، لغزش و تذبذب صورت گیرد، به خاک و خون خواهد غلتید.
چرا دپلومات های خارجی به ارگ رفتند؟
آن ها دپلومات های امریکایی را دنباله روی کردند. تغییرسیاسی هنوز در مرحله آزمایش است. از گردونه آزمایش، با قدرت و اقتدار مظفرانه بگذرید؛ همه دپلومات ها عقب دروازۀ شما خواهند ایستاد.
ازنظر دپلوماسی منطقه وجهان، این نمایش تاریخی، غیرقابل پیش بینی بود و آنان را غافلگیر کرد. درآن ساعات سرنوشت ساز، هیچ کشورخارجی فرصت لازم برای مداقه را از دست داده بودند. خروج دکترعبدالله از زندان مدیریتی خلیلزاد غیرقابل باور بود و به همان مقیاس، دپلوماسی منطقه ای و بین المللی را سردرگم کرده است.
پیش چشم تان، همه دپلومات های منطقه و جهان، مشتاق نوبت گیری برای دیدار با رهبران طالبان اند. چه کسی ازآنان چنین چیزی را باور می کرد؟ اما حالا همه مأموریت خود را در همین راستا تنظیم کرده اند. تغییر و تعیین دپلوماسی دنیا درین سرزمین سرنوشت ساز، دردست مردمی است که با قدرت و تدبیر رهبری شده و دریک مسیرهدایت می شوند.

یک قدم راه است بیدل از تو تا دامان خاک - برسر مژگان چو اشک ایستاده ای هشدار باش