-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۸ اسفند ۱۹, دوشنبه

ترورناکام رهبران برای غنی مصیبت شد

چند عامل باعث شد آمد که در برابر تیم ارگ به خصوص اشرف غنی یک جبهه فراگیر مقاومت سیاسی شکل بگیرد.

 اشرف غنی، از همان سال 2014 به بعد، به استناد روایت صلاحیت های رئیس جمهور در قانون اساسی، یک نوع اداره غاصب و یک سویه و دکتاتوری را حاکم کرد. حال آن که وی انتخابات را باخته بود.

لغزش تاریخی عبدالله درآن زمان یک فاجعه بود. غنی منابع درآمدی کشور را قبضه کرد؛ معاونت اول خود را بسته کرد و برای سرکوب مردم کود 91 را مفتوح ساخت. کار به جایی کشید که غنی، درشش ماه اخیر کارش، تقریباً تروریزم دولتی را درمقابل مخالفان سیاسی داخل و بیرون از حکومت در پیش گرفته بود که نمونه های زندۀ آن کشتار نفرات قیصاری، و آمرستارو میزبانانش بود.
آخرین اشتباه جبران ناپذیر گروه ارگ، سازماندهی حمله انتحاری در مصلای استاد مزاری بود که واضحاً هدفش حذف کامل رهبران سیاسی بود. تیری بود که به سنگ خورد.  مصیبت غنی زمانی شروع شد که احوال آمد که هیچ یک از رهبران سیاسی کشته نشده و رهبران سیاسی خود او را عامل حمله شناخته اند. منابع طالب به ثبات و همگرایی پیام داده اند که حمله کاملاً از طرف هسته وفادار به غنی طراحی شده بود. شبکه ملی امنیت نیز همین مساله را با گزارشنامه افغانستان درمیان گذاشت.
این عوامل سبب شد که دکترعبدالله درتصمیم گیری به حاشیه برود و به جایش مولفه های کلیدی ثبات وهمگرایی به بسیج مردم دست بزنند.