-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۸ اسفند ۱۴, چهارشنبه

طالب بلایی است که فقط با سینه زده می شود نه با پشت


بسیاری از مردم، از امضای سازشنامه بین امریکا و طالبان، به گونه ای غیرعادی شگفت زده شده اند؛ اما اگر کمی به تاریخچه پیدایش و مانورهای جنگی طالبان در دهه هفتاد و پس از آن دقت کنید، این یک حادثۀ غیرعادی نبود. گوشت از ناخن جدا نمی شود. پاکستان از امریکا، طالبان از پاکستان و هردو از عربستان و امریکا قابل تفکیک دایمی نیستند. طالب، ابزار فشار بر افغانستان بوده و همچنان خواهد بود. ابزارجنگ و دهشت؛ پس این پدیده قابلیت تبدیل به یک سیستم سیاسی همه شمول را ندارد. طالب، با عذر و زاری، حسن نیت، چاپلوسی، اندرز و عظ دینی، کنترول یا اهلی نمی شود؛ طالب یگانه پادزهری که دارد، بسیج نیروی مردمی ضربتی دایم و بدون وقفه است. ظرفیت های مقابله قوی تر از گذشته وجود دارد. طالب یک نیروی خارجی است. نیروی خارجی، محیط بومی در افغانستان ندارند و به درستی نفس کشیده نمی تواند.