-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۸ اسفند ۲۹, پنجشنبه

بزرگ راه ها و بنادر را تصرف کنید؛ ورنه، خفه می شوید؛ می میرید!


هرگاه بیش ازین فرصت از کف برود، حکومت همه شمول خفه شده و می میرد.

سرقافله های حکومت همه شمول!
مطلع شدید که امریکا به تخلیۀ اتباع خود از افغانستان فراخوان داده است. « درین معنی» نکته ای است که شما جنگ دیده ها عمیق تر از دیگران از آن استفهام می کنید.

اشرف غنی و گروه کوچکش، طرف اصلی قضیه نیست. نیروهای حکومت همه شمول باید هرچه سریع تر، مسیرهای عمدۀ تدارکاتی شمال به کابل، کابل - ننگرهار وکابل - هرات، بنادر و شاهرگ های عایداتی به شمول تورخم، چمن، اسلام قلعه، حیرتان، آقینه، شیرخان بندرو فراه را به تصرف خود در آورند. درغیرآن، خفه می شوند و می میرند.

هراندازه ای که در برابر متقضای تاریخ، تعلل صورت گیرد، تاوانش، استخوان شکن خواهد بود. درین مبارزه تاریخی، به کاربستن قدرت و ارادۀ ملی برای بقای افغانستان و دست آورد های نوزده سال اخیرکارگر می افتد. دوران صبراستراتیژیک به سر آمده است و اکنون معادل شکست استراتیژیک است.
 اردوی ملی در واقع لشکریان وفرزندان وابسته به « مقاومت ملی» است. امریکا پیش بین تغییرات دراماتیک سخت افزاری است و به همین سبب به شهروندان خویش دستور خروج از افغانستان داده است. علت تصمیم امریکا دو مساله می تواند باشد. اول این که بین حکومت همه شمول و امریکا برسر تقسیم قدرت سیاسی هیچ توافقی حاصل نیامده و ماجرا کم کم به نقطه حساس تقرب می کند؛ و ثانیاً ترس از عملیات آنی مفرزه های ایران علیه اتباع امریکایی، آن ها را مجبور به گرفتن تدابیر پیشگیرانه کرده است.