-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۸ اسفند ۲۹, پنجشنبه

مولوی ایاز نیازی و سعدی علیه الرحمه

اشاره: به تازه گی، ملاایاز نیازی، همو که ازقصاص خیابانی فرخنده از سوی جمعی اوهام زده تمجید کرده بود؛ با انسداد مساجد از بیم ابتلا به کرونا هم سر سرکشی گذاشته است. 

حکیم شیرین سخن سعدی علیه الرحمه حکایتی تحت عنوان « ناخدا ونحوی» نقل می کند که از شاهکارهای آموزندۀ آن پیرحکمت وادبیات است ودرلحظه لحظه های زندگی مامی تواند نقش موثرو ودر عین حال مفیدی داشته باشد.
دراین حکمت سعدی می گوید: 
یک فردبه ظاهر دانشمند وپرگو که خیلی لاف دانایی ودانندگی درزمینۀ صرف ونحو میزد، برکشتی سوارشد وسخن از علم وهنرخودکه همان نحودانی بود؛ سرداد وازخودتعریف بسیارکرد وازناخداپرسید : آیا نحو دانی هیچ؟ 
اوگفت لا؛ نحوی گفت : نیمی ازعمرت شد برفنا، لذا ناخدا ناراحت شد وازاین همه فخرفروشی وتحقیر نحوی دلگیر ومکدرشد تااین که ناگهان دریا طوفانی شد وامواج بالا آمد وکشتی درحال غرق شدن بود ووحشت برمسافران حاکم شد وهرکس وحشت زده دنبال چاره بود.
 ناگهان ناخدا رو به مرد نحوی کرد وپرسید: آیا شنادانی هیچ؟ ( شناکردن بلدی؟) 
نحوی گفت: لا، ناخدا گفت: کل عمرت شد فنا، 
حکیم نکته دان با طرح این موضوع می خواهد بگوید صرف دانستن وبزرگ نمایی ولاف زدن مشکلی راحل نمی کند. علم برای آن نیست که آن رادرویترین نمایش وریا وگنده گویی قراردهی؛ ( تازه این که فقه علم نیست ومعلوم نیست که دکتری ایازی خان درچه رشته ای است؟ فقه که دکترا ندارد ) علم برای آن است که راه نجاتی برای تو بازکند که اگرچنین نباشد لقلقه زبان است ونه تنها مفید نیست؛ بلکه به تدریج زاویه انحراف را دربسترزمان بیشتر و بیشترمی کند وفساد آور می شود وبرعکس اگر علمی داشتی که دروسط طوفان بتوانی شناکنی وعبورکنی ودرجای خود ازآن استفاده کنی، پیروز وخوشبختی یا حداقل ازعلم خود درجای خودش بهره ببری .