-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ فروردین ۲۷, چهارشنبه

نجیب بارور- شاعرونویسنده- از کاخ توهم بیرون رفت

وی دراعتراض به رفتار ضعیف سران تیم ثبات و همگرایی از مشاوریت فرهنگی انصراف جست. 




ما در یک کلیّت سیاسی، اعم از تاجیک‌ها، اوزبیک‌ها، هزاره‌ها و پشتون‌ها، در قالب تیم ثبات و هم‌گرایی وارد انتخابات شدیم. انتخابات به مثابۀ یگانه مجرای مشروعیت‌بخش، امید سیاسی مردم ما بود. تلاش کردیم در یک چارچوب حقوقی، سیاست‌گذاری در کشور را بر مبنای شایسته‌سالاری و عدالت اجتماعی؛ عقلانی و با مایه بسازیم.

 در این سنگر دوشادوش سائرین ایستادیم و مسیر پُر از خطر را با جان‌فشانی بدرقه کردیم. عزم و ارادۀ ما و تمام هم‌تیمان تا آن‌جا بود که به هیچ وجه حاکمیت جعلی و انتخابات برخاسته از تقلب را نپذیریم. یکی از دلائلی که تمام جناح‌های سیاسی در کنار داکتر عبدالله ایستادند، بیزاری از سیاست انحصارگر بود. سیاستگرانی چون اشرف‌غنی که ارگ را فاحشه‌خانه سیاسی ساخته بودند، دیگر قابل قبول برای هیچ‌یک از اقوام این سرزمین حتی پشتون‌ها نبود.

 جنرال دوستم، کریم خلیلی، انورالحق احدی، سیدمنصور نادری و... همه برای اصلاح نظام سیاسی و با اراده تغییر در زیربنای سیاسی، در محور دکتر عبدالله ایستاده‌اند تا بیزاری مردم افغانستان از حاکمیت برخاسته از تقلب را به گوش جهانیان فریاد بزنند. ارادۀ سیاسی در تیم ما تا آن‌جا بود، که در برابر تحلیف، تحلیف، در برابر ارگ، سپیدار، در برابر کابینه، کابینه و در برابر والی، باید والی می‌داشتیم. در چنین یک وضعیتی، من به حیث یک عضو کوچک این جمع، رسالت و مسئولیت مشاوریت فرهنگی ریاست جمهوری همه‌شمول را به دوش کشیدم.

 برای من، این سمت حتا در چارچوب حقوقی ریاست‌جمهوری هم تنگی می‌کرد، اما برای ثابت کردن عزم و ارادۀ خویش، این مسئولیت را گرفتم تا برای سیاست‌گذاران بگوییم: اگر اراده داشته باشید، حاضریم در کنار تان کار کنیم. روی همین ملحوظ، وظیفۀ ایمانی و وجدانی ماست که از جایگاه مسئول، در قبال تمام پرسش‌های اجتماعی پاسخ داشته باشیم. سوال‌های بسیاری امروز از طریق فضاهای مجازی «کنایه‌گونه» متوجه من می‌شوند، که در عقب تمام این پرسش‌ها، جای پاسخ‌های مسئولانه خالی است. 
من در حال حاضر، با توجه به رفتار ضعیف سیاست‌گران دست اول این تیم، نمی‌توانم به حیث مشاور فرهنگی، با دروغ برای مردم امروز و فردا بگویم. با توجه به همین مسائل، از سمت «مشاوریت فرهنگی ریاست‌جمهوری همه‌شمول» استعفاء می‌دهم و به هیچ یک از جناح‌های سیاسی دیگر هم علاقمند نیستم. به مردم عزیزم اطمینان می‌دهم، همان‌طوری که در گذشته، در هیچ یک از خوان‌های سیاسی شریک خوردن نبوده‌ام، در آینده نیز رسالت فرهنگی‌ام را با هیچ چیزی معاوضه نمی‌کنم. در مدتی که به حیث مشاور فرهنگی ریاست‌جمهوری همه‌شمول ایفای وظیفه کرده‌ام، حتی در بدل کاری که کرده‌ام، از پول، موتر، تیل، دفتر و... بیت‌المال استفاده‌یی نکرده‌ام. توقع دارم صفحه‌یی که با خون مردم باز شده است، برای هیچ بسته نشود. من در تمام موضع‌گیری‌هایم با مردمم صاف بوده‌ام. هیچ موقف و منفعتی بزرگتر از عزت مردمم نیست. اراده‌ها سست به نظر می‌آیند، من برای این‌که به شما دروغ نگفته باشم، از امروز به بعد از آدرس حکومت همه‌شمول، چیزی برای گفتن نخواهم داشت. اما در مسیر مبارزه و عدالت‌خواهی، دوشادوش صدا و غرور شما خواهم بود.

با احترام
نجیب بارور