-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ اردیبهشت ۴, پنجشنبه

دکترعبدالله به زهر خوری معتاد است

عبدالشهید ثاقب
داستان مهر داد اول افغانستان

قصه، قصه داکتر عبدالله است؛ کسی که معروف است همواره جام زهر به سر می کشد و رای مردم را معامله می کند.
او یکبار در سال ۲۰۰۹ جام زهر نوشید، سپس در سال ۲۰۱۴ و اکنون هم در سال ۲۰۲۰ عزم کرده که زهر بخورد.
اشتباه برخی ها این است که می پنداشتند داکتر عبدالله از حوادث و رویدادهای سال های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۴ درس گرفته و در ۲۰۲۰ شاید متفاوت نمایان شود. اما این را فراموش کرده بودند که زهر اگرچه تلخ است ولی اگر بار بار خورده شود تبدیل به عادت می شود.
در باره مهرداد ششم، شاه کشور پونتوس در کرانه جنوبی دریای سیاه، آورده اند که وقتی نوجوانی بیش نبود، پدر او را زهر دادند و کشتند. مهرداد که از سرنوشت مشابه هراس داشت، گهگاهی اندکی زهر می خورد تا بدنش بدان عادت کند. باری مهرداد قصد خودکشی داشت و به راستی زهرخورد، ولی بدنش چون به آن عادت کرده بود؛ نمرد.
بدن داکتر عبدالله نیز با زهر معامله گری و بندگی عادت کرده. او هر قدر سم بندگی و معامله گری را بنوشد، تلخی اش را احساس نمی کند.
توقع اینکه او از زهرخوری دست بردارد، یک انتظار بیجا است.
ناحق، زحمت نکشید!