-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ اردیبهشت ۷, یکشنبه

پیشنهاد بیرون راندن شاه امان الله از روم

اسراراعلیحضرت/ منشورامان الله درنقشه هیتلر وموسولینی- رزاق مأمون
برشی از فصل دوم



درداخل حکومت موسولینی جریانی سر بلند کرده بود که مخالف حضور و پویایی های امان الله خان در شکستاندن دستگاه هاشم خان بود. محوراین دسته را برنادو باربیلینی سیاستگر معروف به « زاهد دیوانه» رهبری می کرد که روابط نزدیکی با موسولینی داشت. *
پانوشت: برناردو باربیلینی آمیدی ( متولد 24 جنوری 1896 در روم، سال وفات در 7 نوامبر 1940) سیاست مدار ایتالیایی، سرهنگ دوم ستاد ارتش سلطنتی، عضو اتاق پادشاهی، شاغل در مناصب قانون گزاری، دبیر دربار  و نویسنده چهار لایحه دولتی در ایتالیا. برناردو در ماه می 1915درسن 18 ساله گی در چهارچوب واحد ارتش سلطنتی در جنگ جهانی اول شرکت داشت. او در دوران تحصیلات دانشگاهی در رشته پلی تکنیک، راه سیاست را در پیش گرفت و ابتداء به عنوان یک ملی گرا و سپس به یک فاشیست فعال مبدل گردید. برناردو روابط نزدیکی با موسولینی داشت.

      برناردو باربیلینی درآغاز سال 1921 به عنوان رهبر کاریزماتیک یک تشکیلات سیاسی موسوم به ( squadrismo piacentino) در شهر پیاجنزا با مشخصه های خشونت طلبی وارد عرصه گشت. این هسته که بعد از پایان جنگ جهانی اول در ایتالیا تاسیس گردید؛ به اشاره عناصر فاشسیت به اقدامات بسیارخشن متوسل می گردید. وظیفه این سازمان استفاده از روش های ارعاب و تشدد برعلیه دسته جات دموکراتیک بود. شمار این مجمع سیاسی به یک و نیم میلیون نفر بالغ می شد. برناردو مظهر ارادۀ فاشیسم و مردی هیجان زده و مستقل بود و در اجتماع «سوسیالیست های پیراهن سیاه» به عنوان « زاهد دیوانه» شهرت یافته بود. او تا آخر عمر به حیث یک مرد افراطی، پوپولیست، سازش ناپذیر و اخلاق مدار باقی ماند. 
او در 1932 با زنی عالی مقام درونیز ازدواج کرد و صاحب پنج فرزند شد. ( از منبع ایتالیایی)

برناردو پس از ورود به کابل دریافت که فساد درسطح سیاستگران افغانستان شایع است و متاسفانه هم از اوضاع داخلی و هم از موقف گیری کشور های خارجی هم مرز و روابط تجاری محدود با آنان متأثر گشته است. به گونه واضح، اتحاد شوروی به اعمال نفوذ – به حواله منابع امپراتور بریتانیا، خطرناک - در افغانستان ادامه می داد و برای جلب توجه ساکنان شمال افغانستان پیوسته در تکاپو بود.
 از نظر وزیرمختار سفارت ایتالیا درکابل حضور امان الله در کشورشان، مانع بزرگی برای حکومت موسولینی به شمار می رفت و همین مساله یگانه دشمن برقراری روابط سودمند تجاری دو جانبه به شمار می رفت. از نظر باربیلینی، با موجودیت امان الله در روم، تأمین روابط پایدار با کابل امری ناممکن می نمود. رهبران افغانستان همواره دولت ایتالیا را به چشم حامی امان الله شاه سابق می دیدند.
باربیلینی می دانست که ایتالیا برای نشان دادن اخلاص و اعتماد خود به دولت کابل، نیازمند تأمین رابطه با جامعه افغانستان است. مشارالیه به منظور جلب اعتماد مردم افغانستان سعی می کرد این نکته را روشن بسازد که آن ها در بارۀ امان الله چه نظری دارند. وی به دولت روم انتباه داد که ازین طریق خواهند فهمید که آیا امکانی قوی برای بازگشت امان الله به کابل وجود دارد یا خیر؟
نتیجه ای را که باربیلینی به دست آورد، آن بود که استرداد سلطنت کابل به وسیله امان الله و کسب اعتماد مردمی که او را در سال 1929 از خود رانده بودند؛ به آسانی میسر نیست. 
دلایل اصلی در تحلیل برناردو بیانگرآن بود که مردم افغانستان از بازگشت امانیست ها نفرت داشتند و ازاصلاحات اغراق آمیز و برنامه های مترقی امان الله بیمناک بودند. مانع بزرگ دیگر آن بود که بریتانیا بین کابل و امان الله تثبیت موقعیت می کرد و این برخلاف ارزش های دیگر کشور ها بود. 
نظریه این بود که ایتالیا باید  به حمایت خود از کنش های امان الله خاتمه داده و با توقف تلاش های وی برای رسیدن دو باره به تاج و تخت کابل، با دولت ظاهرشاه رابطه برقرار کند. زیرا از نظر ارزش های جهانی ایجاد رابطه با دولت جدید حایزاهمیت است.
وزیرمختار ایتالیا درجریان گفت وگو با ساکنان شهر کابل دریافته بود که ایتالیا به عنوان یک کشورمقتدر کاتولیک در زمان امان الله مرتکب اشتباه بزرگی شده و یک کشیش کاتولیک را به کابل فرستاده بود.
دراول جنوری سال 1923 ایتالیا در توافق با امان الله پس از چند دوره اصرار، امتیاز گشایش یک کلیسای کاتولیک درمیان افغان های مسلمان به رهبری پدران روحانی هریک ایگیدیو کاسپانی و ارنستوکاگناکی را به دست آورده بود. ازین کار کدام فشاری عاید نشد مگر نسبت به روم درمیان مردم نفرت و انزجار تولید کرده بود. *
پانگاشت: کشیش ها بعد از آن که در جریان جنگ دوم جهانی از افغانستان به ایتالیا بازگشتند، درسال 1951 کتابی نوشتند تحت عنوان «افغانستان چهار راه آسیا» که به باور بسیاری ها یک کتاب همه جانبه در باره افغانستان به شمار می رود. (منبع ایتالیایی)

پیشنهاد اخراج امان الله خان از روم تصمیمی بود که باربیلینی در گفت وگو های چند ماهه به کرات پیشکش کرده بود. او فکر می کرد که به این ترتیب بار تمام مشکلات از دوش ایتالیا برداشته خواهد شد. اما وزارت خارجه به پیشنهادات وزیرمختار ایتالیا در کابل که پیوسته این مساله را درمیان می گذاشت؛ گوش نداد و تا زمانی که امان الله برای حکومت کابل خطر آفرین تلقی نمی شد؛ به حمایت از امان الله ادامه می داد.  

Amanullah  Khan and Relations Internationals with Italy
Graduating Speaker- Roberta Bin
Prof. Antonio Trampus
Serial number 987026 
Co-ordinator- Prof. Duccio Basosi
Academic Year
2013/2014
107

از آغاز سال 1929 میلادی، بین امپراتوری بریتانیا و بنیتو موسولینی نخست وزیر فاشیست ایتالیا، در بارۀ اسکان شاه امان الله در شهر روم، تفاهم دو جانبه وجود داشت. با ظهور ادولف هیتلر درآلمان و پدیداری یک نبرد جهانی درسراسر اروپا، نگاه ایتالیا نسبت به امان الله به شکل دیگری تغییر کرد. درنتیجه، پررنگ تر شدن امیدواری امان الله نسبت به آینده، به نگرانی بریتانیا دامن می زد.
دراحوال جدید که نگرانی از خطر استیلای هیتلر در محافل اروپایی پیوسته فراگیر می شد، نگهداشتن امان الله در روم، برای موسولینی اهمیت دو برابر یافته بود. صورت بندی روابط استوار روم با برلین به زودی نشان داد که اروپا به سوی یک جنگی اجتناب ناپذیر جلو می رفت. ازین پس، موسولینی در تفاهم با هیتلر، به هدف اشغال سریع هند از مسیر افغانستان، امان الله را دستاویزی دم دستی و مناسب در نظرگرفته بودند. فیصله شده بود که امان الله بعد از سرنگونی سردار نادرخان، پیشاپیش نیروهای «محور» زمان ادارۀ کابل را دو باره احراز کند. 
از سال 1929 تا 1933، هدف امان الله از نزدیکی مفید با موسولینی، با نگاه ابزاری موسولینی  به امان الله، چندان جور درنمی آمد. نقطه تقاطع بین موسولینی و تدابیر امان الله، نیمۀ پنهان روابط اعلام ناشدۀ آن ها به شمار می رفت. این تقاطع، درواقع ترجمان لحظه شماری امان الله به حرکت زودهنگام به صوب کابل، و بالمقابل، اجرای وعده ها در بازۀ زمانی گسترده تر از سوی موسولینی بود که تا روی کارآمدن هیتلر پیوسته حالت ارتجاعی به گرفته بود.
درحقیقت، حکومت ایتالیا به این نظر بود که میزبانی از امان الله برای کشور سودمند است و موجودیت یک کلیسای کاتولیک در سفارت ایتالیا درکابل نیز به نوبه خود یک افتخار به حساب می آمد و چنین اقدامی، یک موضوع نادر و متفاوت از دیگر کشورهای اروپایی ارزیابی شده بود. همزمان، روابط بین کابل و روم بیش از پیش به سوی تیره گی می رفت. حکومت افغانستان به خاطر چشم پوشی ایتالیا در برابر حیله گری های امان الله و سفرهای دوره ای و حضور غلام صدیق خان-  قاتل برادر سردار نادرخان- در شهر روم پیوسته فشار می آورد. 
همان اثر، برگ 107

از نظردولت افغانستان این رویداد نوعی بی حرمتی به خاندان شاهی درکابل ودوام همبسته گی با شاه سابق به حساب می رفت و دولت ایتالیا از نگاه دولت کابل،« غیرقابل اعتماد» بود. افزون برین، دولت افغانستان از امضای پیمان تجارتی با ایتالیا پرهیز کرد. 
سردارهاشم خان درکاخ صدارت درکابل، یکی از مواردی را به دپلومات ایتالیایی یاد آور شد که خبرآن را از ورای رسانه ها وگزارش کارکنان سفارت در روم به دست آورده بود. او از حضور شاه و شهبانوی ایتالیا درمراسم عروسی شاهدخت عابده دختر امان الله خان در ویلای شخصی شان انتقاد کرد. *
پانوشت: گزارش هایی رسیده بود که نگاره های شاه سابق در جریان عروسی عابده دختر امان الله خان با سردار احمد علی ولی در مطبوعات ایتالیا نشر شده بود که حکومت کابل را دلگیر ساخته بود. در تصاویر منتشر شده، شاه پیشین در کنار سیاستگران ایتالیا و شخص ویکتور امانوئل سوم به چشم می خورد. وقتی خبر ازدواج عابده با سردار ولی در روم از طریق رادیو پخش شد، کوارونی دپلومات ایتالیایی فوری فهمید که هاشم خان ازین رویداد ناراحت شده است. ( منبع ایتالیایی)
رسانه دیگری نوشت: مراسم ازدواج شاهدخت عابده دختر ۲۰ ساله امان الله خان پادشاه افغانستان با شاهزاده احمدعلی ولی دیروز درویلای امان الله برگزار شد. ویکتور امانویل پادشاه ایتالیا همراه با شهبانو فلین و شاهدخت ماریا و عروس عموی پادشاه در محفل حضور داشتند. شاهزاده عبدالفتاح طرزی نیز در مراسم حضور یافت. 
The Anniston Star, Tuesday, Jun 7, 1938

«هاشم خان به وزیرمختار ایتالیا توضیح داد که مردم افغانستان می دانند که دولت ایتالیا به امان الله شاه سابق اجازه می دهد که در مراسم رسمی و ملی آن کشور حضور یابد. یک گزارش دپلوماتیک در حکومت موسولینی بیان می داشت که هاشم خان از افزایش فعالیت های امان الله متنفر است».
Amanullah  Khan and Relations Internationals with Italy
Graduating Speaker- Roberta Bin
Prof. Antonio Trampus
Serial number 987026 
Co-ordinator- Prof. Duccio Basosi
Academic Year
2013/2014
115