-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ فروردین ۲۵, دوشنبه

مجسمه چند بُعدی بحران رهبری


قسم خوری ناحق، بخشی از بحران رهبری تاجیکان است.




قسم به قرآن خوردی که « رئیس جمهورهمه شمول» هستی وحق و ارادۀ مسلم مردم را پاس می داری؛ حالا بیش از یک ماه است که به رئیس جمهور سکوت ووقت کُش بدل شده و برای شخص خودت جای می پالی.
 قرار برین نبود بعد از قسم خوری اضطراری، به همان راهی بروی که همیشه رفته ای؛ قرارنبود به یک مشت جیفۀ اداری دل و دیانت بسپاری. در قسم نامه ات نیامده بود که چند روز بعد، در برابر متحدانت، سنگواره می شوی؛ نمی گویی تهِ دلت چیست و دراتاق های گیروگرفت، چه می گویی، چه می شنوی.

اگر این کتله های مردم با انگیزه که دور تو جمع شده اند، دور اشرف غنی جمع شده بودند، ترا اجازه نفس کشیدن درخانه ات نمی داد. از نو خمیرت می کرد و مطابق میل خود نان به تنور می زد. تو عامل بحران رهبری نیستی، این بحران رهبری است که ترا ازمیان امواج هرج ومرج بالا کشیده است.

هرچند این بار بین تو و پایان کار، یک مو فاصله است، اما خوش باش که در جویی که آب رفته، بازخواهد رفت... خلایق گرسنه و دلخوش به قصه ها در پیرامونت شناور و بی صاحب اند؛ خلعت جلالت مأبی باردیگر بر تنت خواهند آراست... چون که این «بحران» دعای پیر است و هرگز برطرف نخواهد شد. مستوجب تبریکی برای ده سال دیگر هم هستی! حکم تاریخ پر از تهوع، چیزی غیرازین است؟

خلق الله چنان رۀ بی تفاوتی گرفته اند که هیچ کسی درین سرزمین صد فیصد مدعی اسلامی، یک نفر پیدا نخواهد شد برایت بگوید: « پای گذاشتن روی قرآن، خسرالدنیا والاخره است.  تمدید سکوت و نرم گردنی دربرابرشقی ترین مُدل تاریخی، پاسخی درخور وعیارانه، به اعتماد برادرانۀ پشتون، ازبک و هزاره نیست.

حالا که کمافی العادت، کمرخم کردی، گر این بار، ازبک، هزاره و پشتون، صف ازتاجیکان جدا دارند، این قوم بین الااقوامی، تنها به نظام برده داری سابق و پیشۀ بزم آرایی دربار برنخواهند گشت؛ بلکه هیچ کس اهلیت سیاسی و فرهنگی تاجیکان را به پولی هم نخواهند خرید. 
حال، دیگر اهمیتی ندارد چی کسانی به دفاع از تو برمی خیزند.