-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ فروردین ۱۴, پنجشنبه

ویروس طالب به ما خوب می چسبد؛ بدن ما ضعیف است!

از قلم فرزانه روشنگر، استاد سید عسکر موسوی



طالب حضور خارجی ندارد، طالب یک دست‌آویز سیاست پاکستان یا سیاست امریکا یا سیاست هرکسی دیگر در افغانستان است. اما آن طالب هرگز برنمی‌گردد، زیرا ما می‌فهمیم که هرچیزی و پدیده‌ای نتیجه شرایط، اوضاع واحوال روزگار خود است. آن روزگار با این روزگار بسیار فرق دارد، طالب که در کابل آمد یک شهر صدهزار نفره و ویرانه بود، مثلاً حالی طالب در شهری می‌آید که هفت میلیون دهان باز است اگر یک یک دانه نان که طالب برای این مردم بدهد وقت پیدا نمی‌کند که همرای قمچین مردم را بزند، بناءً شرایط بسیار فرق کرده است.

من از طالب نمی‌ترسم، من از سوء مدیریت بسیار می‌ترسم، من از فساد اداری بسیار می‌ترسم، من از این می‌ترسم که به جای آدم‌های کاردان آدم‌های بی‌خودی را بفرستند در آن بالاها و کارها رشته‌اش ازهم بگسلد، طالب نتیجه اعمال و مدیریت مدیران مرکزی کابل است.

چرا همی طالب در ایران نمی‌تواند برود؟ همین طالب را پاکستان هم دارد چرا بر او تأثیر نمی‌گذارد که بر ما تأثیر می‌گذراد، مثل کرونا ویروس هرکسی را طالب نمی‌گیرد، بلکه هرکسی که بدنش ضعیف باشد آن را می‌گیرد. خوب بدن ما ضعیف است و طالب هم کرونا ویروس است در جان ما خوب می‌چسبد، بنابراین چرا جان خود را ما قوی نسازیم؟

من طالب را خیالی بیش نمی‌دانم، من یک مصاحبه کردم در2003 بود باز یک فرانسوی همین را پشت جلد خود کاریکاتور کشیده بود من گفتم ما دو رقم طالب داریم: طالب‌های نکتایی‌پوش، طالب‌هایی که این طوری(شبیه کاریکاتور پیشت جلد مجله) ست.

به نظر من طالب در کابل است، در ارگ است، خود آقای کرزی طالب بود خودش در مصاحبه‌اش گفته که من۵۰۰۰۰ دالر را به طالبان دادم، سخنگوی طالبان در امریکا آقای غنی بود. من فکر نمی‌کنم که اینها غیر طالب هستند فقط نوع خواسته‌ها فرق می‌کند.

من فکر می‌کنم همین برادرهایی که مجاهد هم طالب‌اند، همین طالبان هم مجاهد بودند و حالی هم خود را مجاهدین می‌گویند.

طالبان نتیجه وضعیت و سوء مدیریتی است که دارند اینها در کابل خلق می‌کنند.

اگر کسی سرک‌های مارا می‌گیرد و می دزدد گناه از او نیست، زیرا در هر کشوری سرک‌ها را می‌توانند کسانی بگیرند، وقتی قاضی خائن و دزد نباشه، دزد نمی‌آید وقتی پلیس دزد نباشد دزد نمی‌آید، حالی خو وضعیت دزادزدی است. هم دزد می‌گوید دزد و هم صاحب‌خانه می‌گوید دزد. حالی فکر می‌کنید در کابل دزدی نیست همین وزیرها دزد نیستند؟ این‌ها ادارات را گرفته‌اند، آن بیچاره‌ دزدها سرک‌ها را گرفته‌اند. به نظر من زیاد فرق نمی‌کند.
اینهایی که الان حاکمند فاسد هستند، کابل فاسد است، بدین روی احتمال هر چیزی در اینجا می‌رود.