-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ اردیبهشت ۲, سه‌شنبه

امریکا درصدد نجات نظام شبه سلطنتی «متمرکز» درکابل است

اوضاع را به حالت انفجاری می رسانند تا خشم عمومی علیه «فرد» ( اشرف غنی) انفجار کند؛ تا با برکناری غنی نظام متمرکز باقی بماند.



غنی و عبدالله مثل همیشه درمیدانی بازی نمی کنند که مالکیت خود شان باشد. بازیگر دیگری در راه است که چندین کشور از جمله امریکا روی آن سرمایه گزاری را شروع کرده: طالبان!

اگر غنی با سیاست های ضد ملی و نفاق افگنانه، قبر خود را حفر نمی کرد؛ امروز تهدید های امریکا او را از جا تکان داده نمی توانست. اکنون امریکا با وصف حمایت مجبوری از غنی، از غنی حمایت نمی کند. آن ها می بینند که غنی، ارگ و 5 هزار طالب را گروگان گرفته است. امریکایی ها تلاش دارند هرچه زود تر این گروگان گیری خاتمه یابد؛ درغیرآن، توافقنامه امریکا - طالب باطل می شود.

اما آیا تنها غنی، ه هزار طالب و ارگ را به گروگان گرفته است؟

پاسخ منفی است. بازیگران خارجی فعال تر شده اند. ارگ و زندانیان طالب، درگرو دیگران نیز قرار دارند. 

درین وضعیت، مردم آن چنان به ستوه آمده اند که هر صدای مخالف اشرف غنی را لبیگ می گویند. امریکایی ها این روند را تقویت می کنند تا دایرۀ انزوای غنی کامل شده و نقطه اتکای داخلی خود را از دست بدهد. تا بدان جا که مردم به نقطۀ انفجار برسند؛ آنگاه غنی را برکنار کنند؛ و در بدل از دست دادن غنی، موج اجتماعی مخالف غنی و امریکا را یکجا سرد بسازند.

برنامه را طوری آورده اند که همه تهدید ها متوجه یک فرد باشد؛ نه ساختار اصلی نظام متمرکز. آنگاه، با عزل «فرد»، بازهم ساختار شبه سلطنتی متمرکز دست ناخورده باقی بماند و برنامۀ امریکا و ناتو از ضربه و صدمه مصوون گردد.

درین کشمکش، اردوگاه سیاسی شکل گرفته دراطراف عبدالله در آستانۀ از دست دادن چانس تاریخی برای تغییرساختار در نظام سیاسی است. بازندۀ بازی های هفته های اخیر، «فرد» ( مثل غنی یا عبدالله) نیست؛ فرصت مساعد برای تشکیل یک نظام ملی در افغانستان در تیررس یک باخت مجدد قرار دارد.