-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ اردیبهشت ۱۳, شنبه

تفاوتی بین دانفورد و خلیلزاد نیست

بقای افغانستان لازمه اش عدم موفقیت مأموریت امریکا است!

امریکا، شکست استراتیژیک خود در افغانستان را با استخدام مستقیم طالبان به حیث یک گروه جنگی نیابتی نمی تواند جبران کند. از سطح و عمق این شکست با انتصاب جنرال جوزف دانفورد به جای خلیلزاد نیز کم نمی شود. همدستی امریکا با طالبان از اوایل تولید این گروه محرز بود؛ اکنون امریکا برای کم کردن مصارف و نجات جان امریکایی ها، به طالبان در بدل پول پناه برده است. دوست و دشمن دایمی در سیاست وجود ندارد. پیروزی و شکست دایمی هم وجود ندارد. امریکا تا چند سال او برای رسیدن به مطالباتش، دست آورد ها و پیروزی هایی را فراچنگ آورد؛ اکنون نوبت شکست و زوال فرارسیده است. 
طالب، چانسی برای سلطه بر کابل و ارگ ندارد و اکثریت مردم نظامی و غیرنظامی با آن ها مخالف اند. طالبان بر باقی ماندن سه پایگاه امریکایی موافقه کرده اند؛ بالمقابل اردوی امریکا به آن ها حمله نکرده و مخارج نظامی و غیرنظامی شان را پنتاگون می پردازد. 
واقعیت قضیه همین است. حال که گذشت زمان و مقاومت مردم و کشورهای منطقه تا چه حدی برین واقعیت تأثیر می گذارند، ما باید منتظر باشیم. تجربه ما می گوید که مقاومت برای بقای افغانستان شرط کلیدی است. معادله اکنون طوری است که موفقیت افغانستان برابر است با عدم موفقیت امریکا! اکنون ضدیت با امریکا درافغانستان امری عام است؛ نه خاص.