-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ اردیبهشت ۲۸, یکشنبه

دیوار استنادی غنی- عبدالله دربرابر طالب می شکند

دولتِ در حال احتضار - بشرمل

اشاره گزارشنامه افغانستان: هرگاه هند، ایران و روسیه با قدرت گیری کامل طالبان بلک واتر موافق نباشند؛ این پروژه شکتش حتمی است. 



محقق با فرستادن یک والی بی‌تجربه در دایکندی سهمش را نقدا از غنی دریافت کرد. غنی با تقسیم امکانات، ثروت و امکانات مردم، سایر تیکه‌داران قومی از جمله خلیلی، حکمت‌یار، عبدالله را نیز راضی خواهد کرد. اما دولت که از یک‌جا شدن غنی و عبدلله تشکیل می‌شود دشوار است بتواند در مقابل طالبان مقاومت کند. به‌همین خاطر من نامش را گذاشتم دولت در حال احتضار. امباغ‌داری‌هایی غنی و عبدالله در چند سال گذشته باعث شد بنیادهای دولت نابود شود. فقر گسترش پیدا کرد و بی‌کاری زیاد شد. اقوام به‌جای نزدیک شدن، از هم دور شدند. فاصله بین مردم و دولت بیش‌تر شد. این دو امباغ میدان جنگ را نیز به طالبان باختند. اکنون طالبان در 60 فیصد خاک افغانستان فرمان می‌رانند.

 40 در صد باقی مانده نیز در تیر رس شان قرار دارد. تلفات نیروهای امنیتی بیش از حد زیاد است، اما مردم تمایل ندارند به بخش‌های پولیس و اردو بپیوندند. آمریکایی‌ها نیز با تمام توان برای تقویت طالبان و تضعیف دولت تلاش می‌کنند. یک نمونه‌اش قطع یک میلیارد دالر کمک به نیروهای امنیتی بود. آمریکایی‌ها با این کار ضربه محکم بر ارتش و نیروهای امنیتی وارد کرد. در جدیدترین اعلامیه شان از دولت و طالبان یک جا خواستند تا عاملان حملات اخیر را محاکمه کنند. اتحادیه اروپا نیز هم‌گام با آمریکایی‌ها حرکت می‌کند.

غنی برای بقایی دولتش تقلا می‌کند. می‌کوشد با پناه بردن به کشورهای شرق و منطقه کم‌بود حمایت آمریکا را جبران کند. با انتخاب اتمر به‌عنوان وزیر خارجه تلاش کرد تا از ایران، روسیه، چین، هند و... برای حیات دولتش استفاده کند. اما من محال می‌دانم کشورهای یاد شده به اتمر دوایی بدهند که از مرگ دولت غنی جلوگیری کند. در نتیجه غنی در مقابل طالب و آمریکا به زانو در آمده و نابود می‌شود. بناء ما با یک هیولای خطرناک به نام طالب روبرو می‌شویم. تشکیل یک دولت کاملا طالبانی برای طالبان نیز دشوار است. در نتیجه احتمال می‌رود جنگ‌های قومی و حزبی اوج بگیرد. ایران و پاکستان دوست دارند در افغانستان جنگ و ناامنی بیش‌تر شود. 

چین به‌خاطر جنجال که با هند دارد، در اتحاد دوستانه با پاکستان به سر می‌برد و در مسایل افغانستان نمی‌خواهد دل این دوست را برنجاند. روس‌ها خواهان ناامنی افغانستان نیستند، اما کاری جدی برای امنیت نیز نخواهند کرد. یک احتمال کوچک هم وجود دارد که دولت جدید طوری ساخته شود تا طالبان فقط بخش از آن را تشکیل بدهند. اما کم‌تر احتمال می‌رود طالبان با داشتن قدرت نظامی جدی و تسلط بر بخش بزرگ کشور به این تقسیم و این تشکیل تن بدهند. حتا این کار نیز شود، بازهم به امنیت نمی‌رسیم. داعش و سایر نیروهای تروریستی قدرت‌مندتر خواهند شد. خلاصه دولت غنی و عبدالله می‌رود اما امنیت و آرامش نمی‌یاید.