-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ اردیبهشت ۲۰, شنبه

ایران روی مسئله ی افغانستان، در مقابل امریکا از روسیه نیابت می کند


نوشته ی فاروق فردا



کرملین نتایج نا مثمر ملاقات های نماینده ی کشورش را با طالبان، دعوت و پذیرایی گروه ممنوع الدخول بدر مسکو و تدویر نشست های مزخرفی به نام (مذاکرات بین الافغانی) در ماه اپریل سال گذشته که موقف روسیه را در سطح جهانی ضربه زد، مورد سوال قرار داده است. سال 2019 افزون بر آن که مردم افغانستان از دیدن سران مجاهدان و طالبان در مسکو شوکه شده بودند و دولت اشرف غنی آن را بی اثر خوانده بود ،مردم روسیه نیز دولت این کشور را مورد انتقاد شدید قرار دادند.

شماری از مردم می گفتند که وزارت امور خارجه ی کشور شان با میزبانی نشست میان سرکرده های گروه های تنظیمی و طالبان که دو روی یک سکه اند ، افزون بر جلب مخالفت مردم و دولت افغانستان ،اینک بر شکست خود در جنگ افغانستان اقرار کرد و بر خون 15 هزار کشته از جمهوریت های مختلف اتحادشوروی که شمار زیاد شان مسلمان هم بودند ، پا گذاشت.
اکثر مردم روسیه علی رغم دیدگاه های متفاوت با لشکر کشی آن کشور در افغانستان و علی رغم موضع گیری جهانیان در قبال این حادثه ،به قربانیان جنگ شان در افغانستان به گونه ی دیگر نگاه می کنند.آنان دولت کنونی کشور شان را انتقاد می کنند که با قاتلان فرزندان شان مذاکره می کند.
روسیه دیگر نمی تواند اشتباه کبولوف و حامیان وی در وزارت امور خارجه را در قبال افغانستان توجیه و یا پنهان کند. روسیه با استفاده از برنامه جدید می خواهد آبروی از دست رفته اش را دوباره ملعمه کاری کند.
مقامات در این کشور می دانند که ایران بیشتر از روسیه در دشمنی با امریکا تند روی می کند و هیچگاه در امور افغانستان افتخار عملکرد خوبی را دارا نمی باشد،اما همسایگی اش با افغانستان، نوعی توجهی می تواند باشد که در ظاهر از نام ایران و در باطن همان حرکت هایی را پی گیرد که قبلا کبولوف آغاز پیش می برد.
هدف ایران و روسیه در نهایت این است که به هر طریق ممکن سد راه امریکا واقع گردند و به این کشور ومتحدان آن در منطقه درد سر درست کنند.
از این رو چندی پیش آقای ظریف وزیر امور خارجه ی ایران مؤظف شد که از وار خطایی در دیانت سیاسی اش ، بدون توجه به محمد حنیف اتمر همتای افغانی خود، مستقیما با محمد اشرف غنی و عبدالله ناشیانه از طریق تلفن صحبت کند و روی مسایلی سخن گوید که اصلا به ایران مربوط نبود. ار چند افغانستان جنگ زده و درگیر بحران است، اما حاضر شدن غنی و عبدالله با وزیر امور خارجه ایران و جسارت ظریف به منظور سخن گفتن با مقام ریاست جمهوری افغانستان، واکنش های نامطلوبی داشت. دولت ایران ، هفته یی پس از این گفتگو به اشتباه خود پی برد و سجده سهوی ادا کرد.ظریف با محمد حنیف اتمر سرپرست وزارت امور خارجه نیز تلفون کرد و عین سخنانی را بر زبان آورد که با غنی و عبدالله گفته بود. چه این کار را باید پیش می کرد و غنی و عبدالله نباید به سخن گفتن با ظریف حاضر می شدند.
در عین حال آقای طاهریان نماینده ی وزیر امور خارجه ی ایران در هفته‌ های گذشته به کابل سفری داشت و طی دیدار هایی با رهبران مقامات افغانی تلویحا مواضع ایران را برجسته ساخت که در عین زمان حافظ منافع روسیه نیز بود. طاهریان هم چنان اشاره به خواست هایی نمود که موضع ایران را در مسئله ی آب افغانستان به گوش می رساند.
اخیرا همین نماینده ی وزارت امور خارجه ی ایران با دفتر طالبان در قطر تلفنی تماس گرفت . خبر ظاهری این تماس همان سخنان قرار دادی سیاسی بود و لی ایران خواست پیامی را به طالبان حمل کند که به منظور آن وظیفه گرفته بود.
حرکت ایران ، دولت امریکا را درست در موقعی قرار داد که در هنگام ارتباطات ضمیر کبولوف نماینده رئیس جمهور روسیه با طالبان بدان می اندیشید.
دولت امریکا با توجه به این پیش آمد ها در نوع جدید سیاست نیابتی در قضیه ی افغانستان و دنبال کردن حرکت های روسیه به وسیله ی این کشور به سر وقت متوجه شد و دیروز 6 اپریل 2020 ، زلمی خلیل زاد را به قطر فرستاد تا با طالبان صحبت کند و از ان طریق بر خواست اصلی ایران در این تلاش ها آگاهی حاصل نماید. زلمی خلیل زاد از کار با ایران در عراق هم تجربه دارد و به خوبی می تواند،سناریو ی اجرای نقش در این تیاتر را از دست ایران بگیرد.
بلا شک سرنوشت ایران از دخالت در امور افغانستان از این
زوایه، همان چیزی می باشد که روسیه با آن مواجه گردید. اما به هر حال کشور های روسیه وایران، می خواهند با امریکا و متحدین آن در منطقه رقابت کنند .به این دو کشور مهم نیست که اوضاع در پیامد مداخلات شان به کدام سو می رود و مردم افغانستان چی باج بزرگی می پردازند؟.
این کشور ها تنها روی منافع خود شان می اندیشند و لو به قربانی بیش از حد مردم افغانستان نیز تمام گردد. خسروان امور دولت افغانستان باید بیشتر به منافع ملی کشور خود شان بیاندیشند ،تا وساطت مهره های جا بر جا شده ای این کشور ها در مقامات افغانستان.