-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ تیر ۲, دوشنبه

ایرانی ها ظاهراً از دست افغانستان به بینی رسیده اند!

مصطفی زندیه، کارشناس ارشد مسائل حوزه افغانستان و پاکستان درنکوهش موضع افغانستان دربرابر ایران مقاله مطولی در دپلوماسی ایرانی منتشر کرد؛ ازجمله دربخش پایانی آن چنین می نویسد:




چه باید کرد؟

اخیراً کمیسیون بین الملل مجلس نمایندگان افغانستان از کم کاری وزارت امور خارجه افغانستان انتقاد کرده و موارد زیر را از آن وزارتخانه مطالبه کرده اند:

1. پاسخگویی آقای حنیف اتمر به دلیل ضعف برخورد با حادثه هریرود
2. درخواست عذرخواهی دولت ایران
3. پرداخت غرامت به بازماندگان
4. محاکمه ماموران مرزبانی ایران با حضور نماینده افغانستان در دادگاه و مجازات آنان
5. قطع روابط با ایران در صورت عدم اجابت خواسته های طرف افغانستانی 

نیکی چو از حد بگذرد نادان خیال بد کند... ناگفته پیداست وقتی چنین توهماتی در کمیسیون مثلاً حرفه‌ای مجلس یک کشور مطرح می شود، نمی توان به سادگی از کنار آن گذشت. افرادی در مقام نماینده مردم که در ارتباط با سیاست خارجی کشور باید بر مبنای واقعیات اظهار نظر و تصمیم گیری می کنند متاسفانه چشم بر بسیاری از واقعیات های دیگر بسته اند. در واقع اینها همان کسانی هستند که در برابر کشتار کودکان و نوزادان و حمله به عروسی ها و زایشگاه ها کر و لال بوده اند و حالا ناگهان در قبال حقوق چند شهروند متجاوز خود چنین غیرتمند شده و توهم زده اند که گویی ایالات متحده در حال دفاع از حقوق شهروندان خود در سومالی است! شایسته است پاسخ مناسب و متناسب به این رفتار باید توسط کمیسیون مشابه مجلس شورای اسلامی متضمن تهدید به تحدید تسهیلات گسترده ای که در اختیار افغان های قانونی و غیرقانونی مقیم کشور است تنظیم و ارائه شود. ضمن اینکه واقعا جای تامل است نمایندگان یادشده به جای قدردانی از خدمات 40 ساله دولت و مردم ایران به سه میلیون اتباع کشورشان در ایران، درخواست می کنند که دولت ایران از آنها عذرخواهی کند. روشن است که  جمهوری اسلامی ایران در بحث آموزش، بهداشت و سایر موارد که کم هم نیست در حال بهترین خدمات رسانی به اتباع افغانستانی است. حتی شرایط به گونه ای است که نخبگان خودمان در مقطع دکترا از آن بی بهره هستند. حالا به جای تشکر از این همه زحمات، مجلس نمایندگان این کشور برای جمهوری اسلامی ایران شرط و شروط هم تعیین می کند. شاید بد نباشد فیلمی از جرایم و جنایات برخی از افغان ها که علیه اتباع ایرانی صورت گرفته تهیه و در کابینه و پارلمان افغانستان نشان داده شود تا اندکی عرق شرم بر پیشانی مسئولین افغانی بنشیند.

مصطفی زندیه لب لباب گفتارش را چنین جمع بندی می کند:
به نظر می رسد جمهوری اسلامی ایران باید هم زمان با تداوم رفتار و برخورد کریمانه و بزرگ منشی که از نظر برخی منتقدین به انفعال تعبیر می شود، با صدای بلند اعلام کند: جمهوری اسلامی ایران که ۵۰۰ هزار شهید و جانباز در دفاع مقدس از مرزهای خود تقدیم کرده هر آن کسی که بخواهد حاکمیت و مرز کشور را نقض کند به سزای اعمال خود رسانده و کسانی که حاکمیت و مرزهای مقدس جمهوری اسلامی ایران را مورد خدشه قرار داده و نقض کنند و به طور غیرقانونی وارد کشور شوند مورد هدف و تعقیب قرار می‌گیرند و مسئولیت آن بر عهده حاکمان افغانستان است و باید هزینه‌ها و غرامت آن را نیز بپردازند.