-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ خرداد ۲۵, یکشنبه

گناه سوگواران ناآگاه چپ - به ویژه سامایی - چیست؟

بیست‌وچهارم جوزا-  مرگ بر رویزیونیزم!

یادداشتی از دکترصبورالله سیاه سنگ



بیست‌وچهارم جوزا با چند روداد چشم‌گیر نشانی می‌شود. یکی از آن‌ها کشته شدن عبدالمجید کلکانی تهداب‌گذار و رهبر سازمان آزادی‌بخش مردم افغانستان (ساما)ست. امروز چهل بهار از مرگ وی می‌گذرد. آیا سوگنامه‌های ما در چهل سال پسین به اندازۀ نوک سوزن دگرگونی نشان می‌دهد:

روحش شاد. خدایش بیامرزاد. راهش پر رهرو باد. شهید جاودان است. اسطورۀ شهادت بود. شخصیت تکرار ناپذیر است. فراموش تاریخ نمی‌شود. جایگاهش را فردوس برین می‌خواهیم و به دوستانش صبر جمیل. مرگ بر قاتلینش. مرگ بر خلق! مرگ بر پرچم! مرگ بر امپریالیزم! مرگ بر سوسیال امپریالیزم! مرگ بر ریویزیونیزم؟ مرگ بر خاد! مرگ بر کاجی‌بی! مرگ بر بنیادگرایان! انتقام می‌گیریم و ...؟

گناه سوگواران ناآگاه چپ - به ویژه سامایی - چیست؟ هنگامی که مجید و ساما زنده بودند، بیشترین - دوباره می‌گویم: بیشترین - دوست‌دارانش به شمول خودم - نمی‌دانستند که در چه راهی روان اند: مائویزم؟ اسلام؟ سیکولاریزم؟ هدف چیست: جمهوری اسلامی؟ جمهوری دموکراتیک؟

ناهمگونی ما با گروه انقلابی خلق افغانستان/ سازمان رهایی، سازمان پیکار برای نجات افغانستان و سازمان انقلابی وطن‌پرستان واقعی چیست؟ چرا در "جبهۀ متحد ملی" که خود را سنگردارش می‌پنداریم، سه سازمان یادشده نیستند، ولی سه گروه راست‌گرا هستند؟

چرا نوشته نداریم ولی تا چشم کار می‌کند نویسندگان چپ شعر می‌سرایند؟ چرا با اندک‌ترین اختلاف به جای آشتی یا نزدیکی، انشعاب و انشعاب اندر انشعاب می‌کنیم؟

چرا در قیام بالاحصار سهم نگرفتیم؟ در قیام چنداول کجا بودیم؟ چرا قیام سه حوت را به خود تهمت می‌بندیم؟ چرا دیدگاه مان در پیرامون "تیوری سه جهان" را با سازمان رهایی در میان نمی‌گذاریم تا مانند دو نهاد سیاسی به نتیجه برسیم؟ دیگران به کنار، این تیوری سه جهان - چه درست و چه نادرست - از مائوتسه دون هست یا نیست؟

چرا برخی از سران "شعلۀ جاوید" اندیشۀ مائو را نمی‌پذیرفتند؟ چرا با تنظیم‌های جهادی نزدیک‌تر از سازمان‌های خودی/ مائویستی هستیم؟ چرا اعتراف نمی‌کنیم که رهبر ساما عضو گروه انقلابی بود؟ چرا در انتشارات ساما کسی نمی‌تواند نام اکرم یاری یا داکتر فیض را یاد کند؟

مجید کلکانی که بود؟ روحانی/ مذهبی؟ لینینست؟ مائویست؟ دارای پیشینۀ شعله‌یی؟ افغان ملتی؟ شاعر نیمایی؟ نویسنده؟ شب‌نامه نویس؟ تیوریسین؟ چریک؟ همۀ این‌ها؟

امروز چه؟ همانی که بودیم، هستیم. اگر پاسخ ولو یکی از پرسش‌های بالا را می‌دانستیم، باور دارم به جای سوگنامه‌های کلیشه که همه ساله در "هفتۀ شهید" - از هژدهم تا بیست و چهارم جوزا - رونویسی می‌شوند، ارزیابی، بررسی، نقد یا یادداشت کوتاهی می‌نوشتیم تا خواننده می‌‌خواند و می‌گفت: تازه

تا امروز که ننوشته‌ایم، هرگز نخواهیم نوشت، زیرا تاریکی سایه ندارد.

[][]
کانادا/ سیزدهم جون 2020