-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ تیر ۲۵, چهارشنبه

رزمایش جوزجان/ اشرف غنی بادام تلخ را جوید


مارشال دوستم قابل حذف نیست. دیده شود که قدرت های خارجی درشطرنج گیج کننده افغانستان، چه گونه بازی خواهند کرد. 



اگر روزی اشرف غنی کتاب خاطراتی بنویسد، بی گمان در رابطه به صدور فرمان رتبه مارشال به عبدالرشید دوستم خواهد نوشت که: شرایط حاد بود؛ از روی مجبوریت یک رتبه اعزازی را منظور کردم تا کشور به بحران نرود!

شاید نسخه اصل آن چه را که غنی در توجیه اقدام خود مرقوم خواهد داشت، مشابه یا معادل عبارت بالا خواهد بود.

حامد کرزی و اشرف غنی به تحریک حلقات داخلی وخارجی حداکثرسعی کردند مارشال دوستم را به دادگاه بکشانند؛ منجمد کنند؛ یا از نظر فزیکی حذف کنند.  شکست آن ها دوستم را پا به پای وقایع به حدی بزرگ ساخت که حالا خورد کردنش درتوان هیچ کس نیست.

اشرف غنی با امضای امتیاز مارشالی دوستم، درمیان حلقات وسیعی از پشتون ها بیشتراز گذشته منفور خواهد شد. گزارش حاکی است که قرار است ضیاء الحق امرخیل درولسی جرگه کارزار سبوتاژی گسترده ای را با بهره وری از پول بیت المال آغاز کند تا فرمان غنی برای اعطای مارشالی به دوستم از سوی پارلمان رد گردد؛ اما چنین کاری شدنی نیست؛ از همین حالا اکثریت ولسی جرگه با مارشال دوستم دست اتحاد داده اند.

مارشال دوستم در چهار رژیم قدرت خود را نشان داده و هنوز نگاه منتظر مردم برای رستاخیز مقاومت ملی دوم علیه پاکستان وبربریت «امارت اسلامی» به سوی اوست.

 اشرف غنی ازبرکت نفوذ مردمی دوستم به ریاست جمهوری رسید؛ اما ظرف چهار سال تمام، با زیر پا کردن پروتوکول انتخاباتی، نقض قانون اساسی و شکستن درب و پنجرۀ سنت و فرهنگ سیاسی، مارشال دوستم را از معاونت اول بیرون رانده و اجازۀ ورود به صدارت نمی داد.
 اکنون با امضای رتبه مارشالی به همان کابوس زنده، چه حال و هوایی می تواند داشته باشد؟

پس فهمیدن فلسفه ناپدیداری اشرف غنی در رزمایش مقتدرانۀ سیاسی و مردمی در جوزجان، دشوارنیست. گزارش مؤثق واصله به گزارشنامه افغانستان مشعر است که غنی قطعاً تصمیم به حضور در جوزجان نداشت. دکترعبدالله با نخوتی دپلوماتیک با حضور درمراسم، بر روان پریشان اشرف غنی تازیانه کوفت. مضافاً، مصاحبان و مشاوران غنی از حضور وی در مراسم اعطای رتبه مارشالی جلوگیری کردند.

این کانکریت اندیشی کافی نبود. به تلویزیون به ظاهر ملی تحت ادارۀ دولت هدایت داده شد که از نشر پر رنگ مراسم جوزجان پرهیز کند. 
اما جوهراصلی سخنان تاریخی مارشال دوستم از نظر سیاسی و امنیتی، برای برخی حلقات اسباب نگرانی شد. دوستم مثل همیشه نسبت به نیات طالبان به صلح و همزیستی، شک و تردید نشان داد و حتی اشاره کرد که مذاکرات صلح بی نتیجه است. وی افاده داد حتی درصورت صفر شدن شمار زندانیان طالب درمحابس دولت، بازهم آن ها برای ادامه جنگ بهانه های تازه از جمله بحث «امارت اسلامی» را پیش خواهند کشید.

مارشال دوستم گفت که شش ماه وقت لازم است تا تشیکلات رزمی طالبان درهم کوفته شود. دوستم از مردم خواست که برای نبرد و دفاع از افغانستان آماده باشند. هشدارعلنی دوستم به نابودی طالبان، درواقع پیمان امریکا وطالب را به چالش می کشد و خبر از وقوع جنگ های شدید خواهد داد. 
جنبش مقاومت برای بقای جمهوریت، نه در موجودیت چند مأمور بی ریشه و آمده از خارج، بلکه در وجود مارشال دوستم و فرماندهان ارشد مقاومت ملی متجلی است. 
جنرال میلر نیازمند دستورات تازه از واشنگتن است. دوستم قابل حذف نیست. دیده شود که قدرت های خارجی درشطرنج گیج کننده افغانستان، چه گونه بازی خواهند کرد.