-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ تیر ۱۱, چهارشنبه

سرورجوادی از چاله به چاه افتاد!

استاد عبدالحی خراسانی درواکنش به یادداشت اصلاحی محمد سرور جوادی


دوبار غلط کردید عالیجناب 
سرور جوادی معین اداره ارگان‌های محلی امروز در ظرف پنج ساعت دو اشتباه مرگبار انجام داده است.
او وقتی که واژه امپراطور را از پیشگاه نام احمدشاه ابدالی  آخرین امپراطور ایران شرقی / خراسان خط زده بود غلط کرده بود و هم وقتی که او را دوباره « مؤسس افغانستان و امپراطور بزرگ و پادشاه مقتدر افغان» نوشته است غلط کرده است.

مؤسس افغانستان احمد شاه ابدالی نیست.
حقیقت تاریخ 
هیچ سند و مدرک ملی ،بین‌المللی ،تاریخی،ادبی و حماسی وجود ندارد که ابدالیان ( احمد شاه ابدالی و تیمورشاه ) خود را پادشاه کشور افغانستان خوانده باشند و هر دو خود را وارث امپراطوری فارس 
‏( Persian empire ) و فرمانروای خراسان می دانستند.
مؤسس افغانستان نه احمدشاه ابدالی بلکه  امیر عبدالرحمن خان می باشد.

هیچ سند و مدرک معتبر تاریخی که ثابت نماید، احمد شاه ابدالی در زمان حیات خود مدعی تأسیس کشور افغانستان شده باشد، به طور قطع وجود ندارد.
تاریخ احمد(نوشتهٔ منشی عبدالکریم)،
 تاریخ احمدشاهی(نبشته‌ی محمود الحسینی) و تاریخ حسین شاهی(تالیف
امام الدین حسینی)
شاهد این مدعاست.
از هر دو تاریخ معتبر که یکی در عصر خود او و دیگری در دوران درانیان نگاشته شده است، این را ثابت می سازد که احمد شاه خود را جانشین نادر افشار، شاه ایران و سلطان خراسان می دانست.
او هر گز تصور نمی کرد روزی چنین اتهام بزرگی را به او وارد کنند و او را بنیانگذار هویت سیاسی افغانستان بنامند.
در مقدمه تاریخ احمد نوشته‌ی  منشی عبدالکریم که بالقاب ذیل آغاز گردیده ؛
احمدشاه درانی، پادشاه جم جا 
گردون وقار 
خورشید اشتهار 
عالی نصب 
فرخنده حسب ، خاقان زمان ، قاآن دوران ، ....
هر گز نامی و سخنی از کشور افغانستان نیست .
جلوس او را به عنوان پادشاه خراسان گرامی می دارد.
از متن نوشته شده بر سکه طلا و نقره ضرب شده در زمان احمدشاه پیداست، که او از نظر فرهنگی و هویتی یک فرمانروای کاملاً خراسانی است.
سکه طلا دوران احمد شاه :
حکم شد از قادر بیچون به احمد پادشاه 
سکه زن بر سیم و زر از اوج ماهی تا به 
ماه 
سکه نقره :
احمد شاه پادشاه درانی 

ما کتاب کهنه ای هستیم سرتا پا غلط
خواندنی ها را سراسر خوانده ایم امّا غلط
سال ها تدریس می کردیم خطا را با خطا
سال ها تصحیح می کردیم غلط را با غلط
بی خبر بودیم  دریغا از اصول الدین عشق
خط غلط، انشا غلط، دانش غلط، تقوی غلط
روز اوّل درس مان دادند: یک دنیا فریب
روز آخر مشق ما این بود: یک عقبی غلط
گفتنی ها را یکایک هر چه باد و هر چه بود
شیخنا فرمود، امّا یا خطا شد یا غلط