-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ مرداد ۹, پنجشنبه

جایگاه عبدالله اکنون بیخی اضافی و خیالی است

فهمیدن فلسفۀ وجودی دکترعبدالله و گروهش در نظام کنونی حالا برای هیچ کسی دشوار نیست. مشارکت عبدالله بُعد ملی ندارد و تقریباً جایگاهی خیالی است؛ با این تفاوت که گروه کوچک وی صاحب معاش و محلی برای رفت و آمد اند.
در کنفرانس رسمی که صلح و توسعه ملی افغانستان از خطوط اساسی کار آن است و با حضور حدود ۴۰ کشور و سازمان بین‌المللی برگزار شده؛ اما از عبدالله کسی دعوت به حضور نمی کند!
بحث صلح خیالی عبدالله که از سوی خلیلزاد هدایت می شود، در هفته های بعد برای گروه غنی که حالا اکت و ادای ضد طالب را درمی آورند؛ مزاحمت هایی ایجاد می کند و به اصطلاح مردم ما پیش پای شان «جمپ» می اندازد. این اقدامات خود به خود به اشرف غنی و شرکایش، تولید امتیاز خواهد کرد و آنان را به حیث ناجیان «جمهوریت» و حارسان ارزش های مدنی و دست آورد های 19 ساله معرفی خواهد کرد.
موجودیت عبدالله در رأس ریاست اجرائیه سابق چندان اضافی نبود؛ اکنون پوره و کامل اضافی است.
چون صلح واقعی هرگز درکار نیست؛ جایگاه عبدالله به حیث مخل برای منافع افغانستان، خود به خود سقوط می کند. نقطه آخر چنین سقوط، همان دفینه گاه تاریخ است.