-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ مرداد ۶, دوشنبه

حاجی حسن احمد زی چرا تنبان کشید؟


نمایشی که دریکی از سالن های بزرگ کابل به راه افتاد، بیانگر فاز جدید نبرد قدرت بین امرالله صالح و محافظه کاران در داخل نظام است. 



گزارش می رسد که تمثیل حاجی حسن احمد زی دریکی از تالار های کابل، آغاز یک تیغ کشی متداول دربرابر اقدامات امرالله صالح در بغلان بوده و به مشورۀ سران طالب در دندغوری روی آن فیصله شده بود.

 انگیزنده گان حاجی حسن، فعلاً رویارویی مستقیم با امرالله صالح را به مصلحت ندانسته و برای استتار مسأله، بی جهت نام دوستم، محقق و عبدالله را برزبان وی داده بودند. ورنه، مارشالی دوستم نه تنها یک عملیۀ غالب داخلی بلکه مقتضای سیاست منطقه ای و جهانی به حساب می رود.

بعد از نوزده سال، امرالله صالح با آگاهی از بافت معادله و معامله در بغلان، یک والی ضد طالب به نام تاج محمد جاهد پنجشیری را به ولایت بغلان منصوب کرده و همین واقعه، دست درازی در حیاط خلوت جبهه مشترک ارگ و طالبان در محور دندغوری تعبیر شده است.
تعیین والی غیرپشتون از سوی صالح هنجار شکنی فاحش و یک عمل ضد ملی خوانده شده است. 

اواسط سال 1394 گلاب منگل وزیر قبلی سرحدات اقوام و قبایل، به هدایت محافظه کاران ارگ، با رهبران طالبان در دندغوری بغلان پیمانی بست و برای جبهه طالبان امتیاز خود مختاری و مصوونیت داد. او به تاریخ اول حوت سال 1994 در محضر ولسی جرگه در دفاع از عملکرد خویش گفت:
پنج ماه پیش من به دندغوری رفته بودم در آنجا با بزرگان قوم دیدار کردم و در نتیجه‌ی گفت‌وگوها مردم وعده کردند که آنان طالبان را از منطقه شان بیرون می‌کنند و ما گفتیم که ما هم بالای شما از توپ و سلاح سنگین استفاده نمی‌کنیم و عزیزان خود را با توپ نمی‌زنیم.
اما درصحنه واقعیت چرخش معکوس رونما شد و او درواقع به تشدد محلی و پناه گاه سازی به تروریست های خارجی، مجوز دولتی داده بود.

دندغوری بغلان هنوط پایتخت مصوون تروریست های داخلی وخارجی باقی مانده و والی های پشتون تبار به روال عادی از سوی ارگ به حکومت بغلان نصب می شدند تا اوضاع تحت کنترول خود شان باشد. حاکمان ارگ درین نکته متفق الفکر اند که گلوگاه شمال را باید دراختیار خود داشته وهرزمانی اراده کنند حریفان سرکش سیاسی خود درقلمرو شمال را بی موازنه بسازند.

حاجی حسن احمدزی از نواقل چند نسل پیش درشمال و وابسته به گلبدین حکمتیار است. گزارش امنیتی مشعر است که وی در تمامی ترورها، قطاع الطریقی طالب ها، مالیه گیری، زورگویی و باج گیری از شرکت برشنا به طور کامل دخیل بوده و است. در دو دهۀ پسین، وقتی وضع الجیش دندغوری با مشکلی بر می خورد، کارگزاران جبهه جنگ همراه شخص والی به ارگ می آمدند؛ تکریم و تشویق شده و بعد از یک فیصلۀ دو طرفه دو باره به جبهه خویش بر می گشتند.
حاجی حسن احمد زی از زمان حکمروایی حامد کرزی تا حکومت اشرف غنی، پل ارتباط بین جبهه طالبی- قومی در محور دندغوری بغلان با ارگ کابل بوده و کمک های فراوان دریافت کرده است. 
این درحالی است که از جبهه دندغوری صد ها تن از خرابکاران و تروریست ها دستگیر شده و اخیراً تعداد زیادی از آن ها رها شده اند. درحال حاضر شماری از نماینده گان درولسی جرگه ( به ویژه احمدزی وشکریه عیسی خیل) از طالبان حمایت می کنند. تنها جماعتی که علیه جبهه دندغوری به قیام برخاسته، حوزه اندراب است  که رهبران وفعالان شان دانه دانه به وسیله عمال ارگ ازنظام بیرون رانده شده اند. 
دریک گزارش امنیتی غیررسمی آمده است که اشرف غنی اکنون دو راه درپیش دارد. یا این که جاهد پنجشیری را به یک بهانه ای از حکومت بغلان منفصل بسازد یا توسط شبکه های ویژۀ ترور دربغلان از زنده گی ساقط کند. راه سوم وجود ندارد و اگرراهی هم سراغ شود؛ همانا تغییر خشونت بار فرمول حکومت داری در بغلان است که مقدمه ای بر تحول عمومی در گسترۀ شمال خواهد بود.