-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ مرداد ۱۹, یکشنبه

نفرین خرابات نشینان کابل بر طالب لنگی دار و طالبان نکتایی دار


درمراسم تشیع جنازه نصیرهم آهنگ و  درمراسم فاتحه هیچ هنرمند، هیچ مقامی از وزارت اطلاعات وفرهنگ، هیچ نماینده ای از نهاد های موسیقی و هیچ کسی از جامعه مدنی قدم رنجه نکرد.



ساکنین عزیز خرابات، (صدای برحق  تان) بلند تر باد.  
ریاست های موسیقی درهر کجایی که هستید،
صدا ونوای  ساکنان هنرمند، در گذر خرابات را باید بشنوید و بپذیرید. 

چهار روزقبل یکتن دیگر از خراباتیان با نام ونشان افغانستان ومرد  خدمت نشانداده ای  هنر موسیقی، هنرمند خوش صدا وبانوای وطن  (نصیر هماهنگ ) فرزند ارشد مرحوم استاد هماهنگ باالاثر مریضی  قلبی ودر عنفوان  جوانی،  دنیای فانی را لبیک گفته به حق پیوست . روحش شاد ویادش گرامی باد  
 چرا چنین عنوانی را برای این پیامم انتخاب کرده ام؟  

هنرمندان فعلی ،ساکن در خرابات کابل همانهایی اند که از پدر بزرگان شان  استادقاسم افغان واستاد غلام حسین خان و استاد نبی گل واستاد سراهنگ  و  استاد رحیم  بخش  و..استاد شیدا  و..و..,استاد چاچه محمود  واستاد هاشم چشتی و ... دها تن دیگر ازشاگردان وپیروان شان و انهاییکه این کوچه را با هنر خود بنا کردند واز راه هنر وپخش موسیقی شریک تمام شادی های مردم خود در طی صدها سال  بودند به ارث برده اند .
 این مردمان خدمتگذار  از زمان شاهانی چون امیر حبیب الله تا امان الله خان و تا دوره های اخیر زنده گی شان درین سالهای پسین و امروزی ، انقدر خودرا بیگانه ونادیده از دید دولتمردان احساس نکرده بودند که امروز خود ها را بیگانه وتنها واز نظر افتاده گان ،احساس میکنند  . (انها گله مند هستند) ، انها بدستانی نیازمند اند که گاهی بروی شان با لطف و مهربانی کشیده شود ، انها شریک خوشی مردم اند  که خود نیز نیازمند ناز ونعمت وهمدردی هستند .
انها برخورد های  دولتهای مختلفی ،  اعم از چپی وراستی را تجربه کرده اند تا هنوز خاطراتی در ذهن خود دارند  وبا هر یک شان سرو کاری داشته اند  ولی هیچگاهی مانند دوره شش ساله حاکمیت امارت  طالبان که اکثریت مطلق  شان به پاکستان وهندوستان وکشورهای اروپا وبالاتر از ان مهاجر  و سرگردان شدند  و (امروز)  که با یک دولت گوییا انتخابی وملی سرو کاردارند شاکی نبودند.   که حالا شکایت دارند .
اینبار شکایت از انهایی دارند که  به گفته وتماسهای خود شان روسای هستند که دولت فعلی به انها معاش و حقوق و صلاحیت کار داده تا درخدمتگذاری همین هنرمندان سهل انگاری نکنند و از هر طریق ممکن خبرگیرا ، ومتوجه معشیت و زمینه ساز کار و وظیفه هنری و شریک شادی وغم شان باشند.
وکیل  صاحب گذرخرابات، محترم سلطان هماهنگ ، استاد قاسم بخش ، خلیل بخش ، استاد غلام حسین  واستاد حسین بخش و اکثریت شان همنوا وهمصدا هستند، سایر  برادران  وفامیل وبازمانده گان  مرحوم نصیر هماهنگ  حق  داشتند از روساییکه در راس ریاست موسیقی رادیو تلویزیون ملی محترم  استاد وحید قاسمی ، محترم احسان عرفان ریس اموزش موسیقی افغانستان  مربوط وزارت اطلاعات وفرهنگ  ، ریس اتحادیه هنرمندان موسیقی اقای فاروق نبی زاده و چندتن روسای دیگر  مانند مسول شبکه موسیقی افغانستان که بگفته ای خود شان در داخل کشور هم ثبت وراجستر شده اند  وحتا از ریس ومنسوبین اتحادیه هنرمندان موسیقی افغانستان ( درحالیکه ما از هیچ نوع همدردی  و اعلان عزاداری سه روزه وتماسهای تسلیتی دریغ نکردیم ) از همه گله مند باشند   که هیچ یک شان نه در مراسم جنازه ونه در فاتحه ونه با سبد گلی و نه با پیامی رسمی ونه پخش یک خبر از ورای نشرات تلویزیونی ویا راد یویی  به این عزا داری درکنار بازمانده گان وهواخوهان نصیر هماهنگ وخانواده ای حاجی صاحب هماهنگ قرار نگرفتند وبه خود زحمتی ندادند تا درکنار شان باشند .
برادران  زنده یاد  نصیر هماهنگ وخانواده های شان حق دارند گله مند وشاکی باشند. وقتی هیچ گونه همدردیی رسمی ودفتری ودولتی با انها نمیشود   
ما حیرانیم که این تعداد مشاوران فرهنگی ریاست جمهوری  و این وزارت به بزرگی وزارت فرهنگ  غیر ازین کار ها دیگر چه مشغولیتهایی خواهند داشت که از بیست الی سی تن روسا ومعینان و مدیران  معاش خوران بنام ( هنر وفرهنگ)  دو تا سه تن شان هم وقت وعلاقه ندارند در همچو مراسمی سهیم ویا اعلان همدردی  ودلجویی بکنند ؟
این صدارا ها خودم در تیلفون مستقیم از کابل شنیدم وخواستم ازینطریق باشما وخود انها شریک بسازم .  تا روسای  محترم بدانند که نشستن بر (چوکی های دولت) نیازمند انست که درخدمت مردم باشند نه تنها درخدمت خود .
 ساکنین فعلی گذر خرابات به این عقیده هستند که اگر گله و صدا وشکایت شان به مقامات مربوطه رسانده نشود  بی توجهی بزنده گی انان نیز ادامه خواهد داشت . واین حالت قابل پذیرش شان نیست وقتی انها مطلع شدند یک تن از وارثان استاد قاسم افغان درراس ریاستی قرار میگرد توقع شان بیشتر ازگذشته میباشد  انها خاطر جمع بودند که ریاست  موسیقی  رادیو وتلویزیون ملی که مهد ومبدا   کاریی انهاست در زمان مرگ ومیر یک هنرمند خود  که اثارش را در ارشیف خود دارند وهمیشه پخش میکنند حد اقل با خرید یک سبد گل بر مزار شان خواهند شتافت.
باتاسف که این بی توجهی را نمیتوان توجیح نمود ومسولین را بخشید  این صدای برحق اهل هنر وموسیقی را لطفا وسیعتر سازید تا به گوش مقاماتی برسد که ادعای خدمت به فرهنگ وفرهنگیان را دارند  . 
قابل ذکر است اتحادیه ما بیشتر از سه روز اعلان عزاداری نموده بالاتر از دوصد پیام تسلیت هنرمندان موسیقی  را از سراسر جهان جمع اوری و با همه  عزاداران شریک ساخته در سه روز عزاداری چندین تماس تیلفونی با انها داشته ایم.  چنانچه استاد ناصر سرمست نیز از استرالیا تماس مستقیم گرفته واعلان همدردی نموده بودند  کاریکه از خود کابل به انها نشده بود .

  با عرض تسلیت مجدد به خانواده ای  بزرگ و خدمتگذار مردم ، مرحوم حاجی صاحب هماهنگ بزرگ .
بشیر دژم، ریس اتحادیه هنرمندان موسیقی افغانستان