-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ مرداد ۲۲, چهارشنبه

مشکل فعلی امریکا انتخاب امیرالمومنین افغانستان است

همایون تندر- برگشت طالب 



امسال یا بسال طالبان دوباره به اریکه قدرت تکیه می زنند. حضور ایشان محوری میباشد نه حاشیوی. همین حال ایشان تعیین کننده و سر خط اند. آنها استند که شرط می گذارند، می گویند دیگران چه باید بکنند. تا چنین نکنند ما به سلام ایشان علیک نمی گوییم. 
طالبان برگزیده واشنگتن اند و واشنگتن حاکم به سرنوشت ما.
در دوران ریاست جمهوری آقای کرزی به طور همیشگی و دورانی کنفرانس ویدیوی بین روسای جمهور افغانستان و آمریکا دایر میشد. پس از آقای ترامپ این عرف مراعات نشد. در اول و تا زمانی معاون رئیس جمهور آمریکا این وظیفه را  به عهده گرفت. آهسته آهسته این صحبت ها نامنظم شد تا آنکه وزیر امور خارجه آمریکا همسوی رئیس جمهورافغانستان شد، البته گاهگاهی.
اکنون این بار سوم یا چهارم است که آقای پامپئو با ملا عبدالغنی برادر صحبت ویدئویی میکند و باری آقای خلیلزاد با کابل تماس میگیرد.
گفتگو ها در قطر، مقر طالبان میشود. اصل و مرکز و محور ایشان اند. نمایندگان شمار زیاد از کشور ها آنجا حاضر  خواهند بود و ملا برادر ایشان را به حضور خواهد پذیرفت. 
به گمان من مشکل فعلی امریکا انتخاب امیرالمومنین افغانستان است. پله ترازوی ملا برادر سنگین تر به نظر میرسد. دیده شود که آیا ملا هیبت الله در آینده نزدیک و یا گذشته نه چندان دور به مرض درد تف دهن یا خشکی مو های سر یا زیادی چربو شکم .... جهان فانی را وداع گفته و بدون نماز جنازه و مجالس فاتحه خوانی به ابدیت خواهد پیوست؟ انا لله و انا الیه راجعون. 
گپ اول از امیرالمومنین خواهد بود. اما نفر دوم که خواهد بود؟ ملا ربانی ملا عمر که خواهد شد؟

اما ...‌ اما
آیا طالب و اندیشه و فکر او بیگانه است و یا در اعماق فکر، اندیشه، باورها و فرهنگ ما ریشه دارد؟ آیا طالب مطابق به عقل، علم و دانش ما نیست؟

- چند روز پیش مردی در دروازه ورودی یک ولایت کشور، بدون مسئولیت و صلاحیت آلات موسیقی می شکند.  این مرد هیچکاره نیست. عوقی محل خود است. صدرنشین مجالس، بیانیه میدهد، وعظ میکند. مردم گفتار او را می پسندند.
- دیگری دعوای پیغمبری میکند. سر خط میشود. دستگاه دولت مداخله می کند.
- نوزاد دیگری لب به سخن می گشاید داروی کرونا توصیه میکند. فردایش بازار دگرگون میشود. قیمت چای سیاه بالا میرود چون تقاضا بالا رفته است.
- بیسواد و شارلاتان دیگری حکیم میشود داروی ضد کرونا عرضه می کند. سر و صدا بلند میشود. مردم شبانه صف بسته میکنند. قلم بدستان می بالند و به دفاعش اقدام می کنند.
- کسانی که در لویه جرگه مشورتی اشتراک کردند، خوابیدند و چشم بسته بلی گفتند نماینده واقعی من و تو اند.

آیا چنین کردار و گفتار در کشور دیگری ممکن است؟
آیا در جای دیگری این مزخرفات و اعمال جاهلانه و دور از هر نوع عقل سلیم سر خط خواهد شد و مورد توجه قرار خواهد گرفت ؟
یا تنها ما استیم که گروهی و دسته جمعی به این چتیات مصروف میشویم؟ به آن باور میکنیم؟
مگر این نشانی دانش، علم، باور و فرهنگ ما نیست ؟
برگشت طالب شکست روشنگری و روشنفکری است. در تاریخ پرکاری خود با سرعت بیش از حد به عقب برمی گردیم. 
ایجاب میکند تا خود را زیر پرسش قرار دهیم. نیاز به تغییر فرهنگی، فکری، علمی و تاریخی داریم.
امراض عاید حال خود را باید شناسایی کنیم، وضعیت بد خود را بپذیریم تا راه درمان جستجو کنیم. 
هر حالتی ارزش افتخار و بالیدن را ندارد.