-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ مرداد ۲۵, شنبه

ترور ناکام فوزیه کوفی نه آغاز یک روند است؛ نه پایان آن. فقط سیاسیون به ظاهر نخبه هماره دستخوش اوهام می شوند و به صلح و باورهای سیاسی طرف مقابل به وسوسه می افتند. ترور مدعیان قدرت، از حذف جنرال داوود داوود شروع شده و برای همیشه ( بی ایستایی) مداومت خواهد داشت.
هنوز خام طمع هستند! مثلا ایوب سالنگی ازین که درباشگاه تقسیمات یک تکه ای برایش جدا کرده اند، خودش را شاید روئین تن و عاری از ضربه فکر کند که می کند. عبدالله و عطا نورهذالقیاس. هیچ نشانه ای از رشد استراتیژیک درین ها به چشم نمی خورد. عبدالله یادش رفت که از حمله انتحاری صد درصد مرگ آور در 2014 برون جست. من قطعاً مطمئنم که او عاملان انتحاری را صرفاً آی اس آی پنداشته بود. آن رویداد بیخی فراموشش شده است.
درین مساله شک دارید؟
شک نکنید. او هیچ تفاوتی از غنی ندارد؛ حتی درپهن کردن فرش سرخ «فتح» به پیشواز طالبان، دست ولی الله شاهین و دیگربسته گان دودمانی طالب را از پشت بسته است. خوشحالی وحشتناک عبدالله در روز استخراج ساخته گی مفاد قطعنامه جرگه بی خبران درکابل، داستانی را بیان می کرد که درعقب صحنه به هنگام پیش نویس کردن قطعنامه اتفاق افتاده بود.