-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ شهریور ۱۰, دوشنبه

چه کسانی وزن و فضای هول مذاکره با طالبان را می تواند تحمل کند؟

بعد از اعلام هیأت مذاکره کنندۀ ۴۶ نفری مرکب از جناح دولت و گروه های مجاهدین، شماری از زنان و قسماْ عناصر غیرتنظیمی، از عدم حضور شان در مذاکرات روی سرنوشت نظام سیاسی در افغانستان شکوه و گله سر داده اند که پیوسته از شبکه های دیداری انتشار می یابد.
سوال این است که زهره و زور مواجه شدن با طالب را چی کسانی تحمل می توانند؟
چند دیدار نمایشی و به ظاهر آزاد از سوی دسته جات مختلط ( که تعداد فعالان مدنی، زنان و شماری به ظاهربی طرف) در دوحه و همچنان در مسکو را شاهد بودیم. یک بار درتالار دیدارها، زلمی خلیلزاد هم از راه رسیده بود. همین فعالان مدنی، نماینده گان زنان و افراد به ظاهر بین البین، کم بود که دم چشم کمره های رسانه ها، خلیلزاد را بغل کنند و چیغ بکشند که افتخار کون و مکان را کمایی کرده اند!
همه ای شان لبخند و خوشباشی و هیجان برخاسته از کمداشت عمیق روانی خود را نثار خلیلزاد می کردند. خوب، این ها که دعوا دارند که باید درفهرست شامل باشند، حق شان است؛ اما به نماینده گان چشم پخته و میرغضب طالبان چه خواهد گفت و طالبان برای این ها چه خواهند گفت؟
باید به واقعیت ماجرا تن داد. با احساسات و دعوای هوایی نمی شود با طالب مواجه شد. با طالب کسی چشم درچشم می اندازد و استدلال می کند که اولاً مسلط بر آیت و حدیث و فقه حنفی و سیاست های آی اس آی و تاریخ باشد. اکثریت فهرست ۴۶ نفری کسانی هستند که با طالب جنگیده، فرش مرده های هزاران هزار طالب را درمیادین نبرد شاهد بوده، موازی با نبرد با طالبان، نبض و قوانین بازی سیاسی را فراگرفته و آموزه های چند بُعدی جنگ نوزده سال اخیر را نیز دربغل جیب دارند. حال اوضاع درحدی بحرانی و سرشار از خطر است که طرح اتهام های شخصی، گروهی و تیمی علیه اکثر این شاملان فهرست، کسی از تیررس «امارت اسلامی» آی اس آی در رفته نمی تواند. با این حال انصاف باید داد که بخش اعظم شخصیت های شامل فهرست مذاکره، نخبه گان سیاسی فهیم، مجرب و مسوول هستند.