-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ مرداد ۱۴, سه‌شنبه

جواد غازی یار/ توفان بی هنری درانزوای هنری

صحبت یک هنرمند سابقه دار به حمایت از  سیاست طالب

ویس سرور چنین نوشته است:



یکی از هنر مندان سابقه دار، در مصاحبه تیلفونی با تلویزیون پیام افغان ضمن شکایت از قومندان های جهادی چاریکاری، پنجشیری ، بدخشانی و انتقاد از پالیسی های دولت غنی/ عبدالله مستقیماً به تقدیر نمودن از حضور طالب، دولت طالب، قدرت لنگی طالب پرداخته است.
گرچه سخنان شان در مورد زورگویان جهادی دور از واقعیت هم نبود؛ ولی جهت داری او در برنامه، به حمایت از پالیسی طالب، سوال بر انگیز است. 
ایشان تاکید ورزیده اند که نیروی طالب باعث امنیت در کشور بود، کسی جرئت گرفتن مال کسی را نداشت، صلح و امنیت برقرار...وغیره ..
این هنرمند محترم که متاسفانه ظلم طالب را در کشور به فراموشی سپرده اند چنان به ذوق گرداننده صحبت میکنند که گویا با امدن طالب دنیا گل و گلزار بود!

در ادامه ایشان همچنان در مورد تلویزیون های کابل ( طلوع، خورشید و تلویزیون ۱) سخن میگویند وهمه را به فحشا و سوء استفاده از دختران جوان متهم میسازند.
تعریف از طالب ادامه می یابد و نطاق از هنرمند تشکری گرم می نماید!
در اخیر گویا طالب ناجی کشور و بچه فلم میشود.
جدا از این مصاحبه، یک هموطن دگر ویدئویی را در مسنجرم فرستادند که گروه وحشی طالب را نشان میدهد. طالبان جوانی را در جمع مردم با دستان بسته می آورند و او را مانند گوسفند قربانی به زمین می خوابانند. بعداً یک طالب وحشی با کارد، گردن آن جوان را نیمه میبرد تا جان کندن و دست و پای زدن او را تماشاچیان طالب مشاهده نمایند!
عجیب روزگاریست این وحشت!
آیا واقعا" میشود از طالب به خوبی سخن زد؟
هنرمندان، به خصوص هنرمندانی که تحصیل کرده هم هستند باید در پهلوی کار های هنر، روشنگر اجتماع باشند.
انتقاد از قومندان و دولت نباید جهت تقدیر از کثیف ترین، تاریک ترین، نادان ترین و وحشی ترین قشر بشر یعنی طالب را به خود گیرد.
طالب نیروی جهالت و تاریکی است که ایستادن در پهلوی این نیرو و نیک دانستن انها به معنی حمایت نمودن از انتحار و ظلمت است.
امید آن میرود تا انسانهای آگاه سرزمین ما، سخنان خود را در اجتماع سطحی نپندارند.
هنرمند اگاه، یا در مجموع افراد اگاه در پهلوی کار های هنری و فرهنگی در راه روشنی بخشیدن افکار عامه مسوولیت بزرگی هم دارند.

نفرین به تاریک اندیشی و طالب.

درود
و‌س