-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ شهریور ۱۴, جمعه

قبصاری ره به جای نه می برد.


نوشته ی محمد عثمان نجیب

هم‌ خطر و هم سفر مسافران در کمین رسیدن به دوستم، رخ به سوی او کرده اند؛
بنابر ملاحظات گونه گون یک حقیقت را همیشه برخی ناظران سیاسی تبلور نه می دهند. و آن این که‌‌ مارشال دوستم، متاعی نیست تا در نوسانات ارزی و سیاسی از ارزش اش کاسته شود. او هماره از‌ میان دود و‌ خاکستری که دیگران فکر کرده اند، آخرین بقایا از سوختن اش است، قامت افراشته و همان هایی که او را آتش زده اند، مجبور به دق الباب دروازه ی اقتدار میلیونی مردمی او شده اند که لااقل تا دوران حیات اش بدیلی نه خواهد  داشت. غنی اگر چی با حمایت آمریکا و درخفا، هم چنیین آرزویی دارد، هم آمیخته در نوستالژی بر گذشته و هم آماده ی اجرای هر طرح و دسیسه علیه او، اگر نه‌ تواند او را به جانب داری از خود قانع سازد.
این که چرا؟ در چنین شرایطی باز هم به سفر طولانی رفته است و امان الله خان گونه عمل می کند در پرده ی ابهام است.
و اما هرگز قیصاری مانند هایی به او چی که به همین استاد عطا محمد نور مورد انتقاد ما هم کاری از پیش برده نه می توانند.
در این جست و خیز مهره گون و ابزار دست بودن ره به جایی نه می برد و روزی افول و شکست منتهی به مرگ او را خواهیم خواند.