-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ شهریور ۱۵, شنبه

دردنیای مجازی، هیچ کس دوست هیچ نیست


یادداشتی از ببرک احساس

من یک زمانی یک نشریه داشتم در پشاور اسمش بود( رابطه) در واقع همین فیس بوک امروز. یکی از ستونهایش را گذاشته بودم( خانه دوست کجاست؟) و در زیر آن جای پای خبرنگاران ؛ نویسندگان و فرهنگیانی را که هر جا آواره بودند پیدا میکردم و به خواننده می گفتم که کی ؟ کجاست؟امروز یک دوست ارجمندم جناب سخی غیرت مرا به یاد همان ایام برد: در پستی در صفحه فیس بوکش نوشته بود (در جستجوی دوست). این بهانه ای شد تا چند سطری بنویسم.
 اگر راست بگویم دوستان دیگر همه رفته اند. دوستان حقیقی را نمیتوان یافت. دوستان حقیقی هم تنهادر فضای مجازی در دسترس هستندو هرکه دنیای خودش را دارد :دنیای مجازی . بدون اینکه به این واقعیت پی ببرد که دردنیای مجازی هیچکس دوست هیچکس نیست. هرکسی باخودش سرگرم است و بدون اینکه بداند همه را از دست داده است حتی نزدیکترین عزیز خودرا. در دنیای مجازی طرف مقابلت کمپیوتر و لپ تاپ و صفحه موبایل ات است و وقتی آن را (سویچ آف) کردی همه دوستان ات رفته اند و هیچکس دور و برت نیست. تنها چار دیوار اتاقت و تختی که خسته و کوفته می روی و به آن پناه می بری .دنیای مجازی یک حقیقت شیرین اما یک واقعیت تلخ است. دنیای مجازی دنیای( لایک ) و ( دیسلایک) است. کسی غمت را حس نمیکندو کسی شادی ات لمس نمی تواند.صدای گرم دوستت را نمی شنوی و بوی عرق آغوش دوستت را حس نمی کنی. کسی زنگ دروازه ات را نمی زند و وقتی میرود برایت دست تکان نمی دهد. اما مطمینم که روزی همه دوباره به دنیای حقیقی بر میگردند و از دیدن هم و از نشستن در کنار هم و اختلاط رو در رو باهم لذت خواهند برد. ان وقت یا اینکه هرگز اتفاق نخواهد افتاد یا اینکه ما نخواهیم بود.😪