-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ شهریور ۲۶, چهارشنبه

اکثر مردم ترسو از همین حالا خود را به برده شدن آماده می کنند

از قلم عبدالکبیر ستوده

اکثریت مردم افغانستان از همین حالا تسلیم تفکر طالبانی شده‌اند و در فکر ریش ماندن و چادری خریدن و لباس پنجابی پوشیدن و پاچه بلند کردن و لنگی زدن و روزی چند بار مسجد رفتن هستند. طالبان هم وقتی که این بره‌گی و برده‌صفتی اکثریت را می‌بینند، می‌گویند اگر نام مادرت را گرفتی بی‌ناموس هستی و... حالا سوال این است که گناه یک مشت طالب متحجر و بدوی است یا گناه یک جمع منفعل و نقش‌پذیر و ترسو؟

چرا مردم یک‌صدا نمی‌گویند: بلی ما از جنگ خسته شدیم و صلح می‌خواهیم و آرزو داریم طالبان بیابند و داخل جامعه شوند و در سیاست مشارکت کنند و مثل اولاد آدم خواسته‌های انسانی خود را پیش ببرند و از خشونت و تندروی دست بردارند، اما ما استبداد دینی را نمی‌خواهیم، ما زندگی وحشی و بدوی را نمی‌خواهیم، ما قرائت طالبانی از دین را قبول نداریم، ما حقوق و آزادی‌های خود را می‌خواهیم. چرا نمی‌گویند: وقت دره و توبه و تناب گذشته است، زمان تحمیل و اجبار دینی گذشته است، دیگر زندگی بدوی را نمی‌خواهیم، نظام بردگی را نمی‌خواهیم، جامعه قرون میانی را نمی‌خواهیم، و...

چرا این صداها بلند نمی‌شود و هیئت مذاکره کنند دولت را حمایت نمی‌کند و گوش طالبان را کر نمی‌سازد؟ یک طالب می‌گوید: اگر نام مادرت را گرفتی بی‌ناموس هستی و اکثریت ما می‌گوییم: ولا چطور کنیم؟ پیش از پیش تسلیم شدن شاخ و دم ندارد. درست است که ما جنگ نمی‌خواهیم، اما این نباید به معنای این باشد که دیگر هرچه طالب گفت را قبول داریم و موبه‌مو عملی می‌نماییم.