-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ شهریور ۱۴, جمعه

طالبان برنده گان مذاکرات بین الافغانی استند


   

    نوشته ی : اسماعیل فروغی



        پس ازآن که پریروز رابرت اوبرایان مشاورشورای امنیت ملی امریکا در یک تماس تلفنی کارساز، از محمد اشرف غنی رییس جمهور افغانستان مجدانه خواست تا  مذاکرات بین افغانها را باید بدون تأخیرآغازنمایند ؛ درمدت کوتاه 48 ساعت تمام 320 زندانی خطرناک طالبان از زندانها رها گردیده ، راهی جبهات گرم جنگ شدند . 

         این فرمان که هدف آن قبل ازهمه کوچکترکردن دولت افغانستان برهبری اشرف غنی بود ، به ادامه ی همان کوشش هاییست که طی ماه های اخیر، ایالات متحده ی امریکا همواره میکوشد تا درهرگام ، دولت افغانستان را بی مقدار ، بی اراده و بی کفایت معرفی کرده ، طالبان را همتا و هم پایه با دولت افغانستان و حتا بالاتر و قیمت دارترازدولت به جهان بشناساند .

       همانگونه که مذاکرات مستقیم هژده ماهه ی دولت امریکا با طالبان وامضای توافقنامه ی معتبررسمی میان آنان ، به این گروه تروریستی هویت وعظمت بیشتر بخشید ، حالا هم مذاکرات بین الافغانی ، جایگاه طالبان را بالاتر برده ، مقام و مرتبت آنان را  برابر و حتا با وزن تر از دولت افغانستان و تمام گروههای وابسته وغیروابسته به ارگ خواهد نمود .

      توافقنامه ی طالبان - امریکا و به ادامه ی آن تحقق خواست تاریخی شان مبنی بررهایی 5000 جنگجوی خطرناک ، طالبان را نه تنها درعرصه ی داخلی بلکه در صحنه ی بین المللی هم ، چنان اعتبار و اهمیت بخشیده است که هرگاه مذاکرات بین الافغانی به ناکامی هم بینجامد ( که به گمان اغلب دردقیقه ی نود اینکار صورت خواهد گرفت ) ، طالبان برنده ی این بازی بزرگ خواهند بود .

       این گفتگوها ، طالبان را یک دست تر و منسجم تر خواهد کرد و درزمین دولتی ها تخم بیشتر نفاق خواهد کاشت .

       ارچند زمان برای رییس جمهوری افغانستان هم این فرصت را داده است تا از سیاستهای تکروانه و تیمی اش دست کشیده ، برای حفظ افغانستان و جلوگیری از طالبانیزه کردن کشور، صدای مشترک تمام مردم شود ؛ اما متأسفانه او چنان غرق اندیشه های ماکیاولیستی و تکروانه اش است که به جز خودش به کسی اهمیت قایل نشده ، همه را بشمول خودش درسراشیب سقوط قرارخواهد داد .

      شاید به توصیه ی خارجیانی که ازکرکترخود محور و قومگرایانه اش سود میبرند ، هرگزنتواند صدای مشترک مردم علیه تروریزم وتسلط گرایی بیگانه گان گردد - شاید !