-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ مهر ۵, شنبه

طالب عملاً در دوحه شکست خورده است

 

طالب، درکُل با زنده گی به شیوۀ امروز، درجنگ است. پاشنۀ آشیل طالب همین است که جز یک ساختاراختناقی فقهی- محلی با هیچ مظهری از زنده گی توان سازش ندارد.

گزارش ها می نمایانند که ایستاده گی که درواکنش به تصمیم امریکا برای انتقال قدرت به طالبان، نیروهای ضد طالب و ترور درداخل و درسطح منطقه، دو باره جان گرفته اند. پروگرام خلیلزاد از چند جا درهم شکسته؛ و طالب در مذاکرات فرمایشی و تشریفاتی دوحه، هیچ حرفی به گفتن ندارد. متن توافق ضد افغانستان ( پیمان نامه طالب – امریکا) را زیر بغل زده و قیاس برین دارد که نیازی به مذاکرات نیست؛ مذاکرات قبلاً صورت گرفته و متن توافق هم نزد ماست!

دست طالب درمذاکرات سیاسی خالی است. عملاً درمذاکرات دوحه شکست خورده است و ادامه مذاکرات صوری برایش خسته کن وبی حاصل است. بالا کردن گپ های کلیشه ای و گلبدین وار مانند «نظام اسلامی» یا توافق با امریکا برای ختم «اشغال» قصه های مفت هستند. با آن که امریکا از سوی کرجنگ ترین دشمنان تاریخی اش در حوزۀ افغانستان ( روسیه، ایران و چین) درمضیقه افتاده و قفل شده است، اما افغانستان یکی از دستگاه های تنفسی برای امریکا است که اگر از آن دور شود، خفه گی اش کلید می خورد. خروج از افغانستان، مقدمه ای برای خروج از دریا ها و خشکه های خلیج خواهد بود.

ترمپ به حساب خودش خرج امریکا را درافغانستان کاهش داده و نیروی ارزان طالب را درجنگ استعمال می کند؛ مگرنیروی اجیرطالب تنها از امریکا نیست و پاکستان برای خودش مارکیتنگ گسترده ای ایجاد می کند.