-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ شهریور ۲۶, چهارشنبه

تغییرطالب، برابر است با مرگ طالب

ضیاء مسعود در پاریس گفت: تا دو ماه دیگر جنگ در افغانستان آغاز می شود، رهبران آمادگی های لازم را بگیرند.

 منظور از شروع جنگ « تا دو ماه دیگر»، آن چنانی که ضیاء مسعود اشاره داشته، درواقع آغاز «مرحلۀ تکاملی جنگ» درحضور نیروهای خارجی ( نه بعد از خروج آن ها) است که این بار، جنگ با طالب، با جنگ سال های هفتاد خورشیدی متفاوت خواهد بود. درآن سال ها، سه محور جنگی ( حزب وحدت، جنبش ملی و دولت اسلامی) درجنگ چهارسالۀ بین همی، خسته شده و کارآمدی خود دربرابر یک نیروی به شدت مجهز را از دست داده بودند. از همه جا به نفع طالب موج شکست آمده بود.
 شورای مصالحه با پیشقراولی دکترعبدالله که از سوی خلیلزاد نظارت و مدیریت می شود،  دیر یا زود به نقطۀ افتضاح آمیزی نزدیک خواهد شد؛ ازین رو، آماده گی های مردمی برای دفاع از مدنیت درکشور از چند ماه به این سو دربسترهای سنتی مقاومت علیه تروریزم آغاز شده و هنوز هم درجریان است.
چانس صلح عادلانه با امضای پیمان اتحاد طالب جمع آی اس آی با امریکا عملاْ از بین رفته است.

 اکنون افزون براردوی ملی ضد تروریستی حاضر درصحنه، لشکرهای جوان وفوق العاده با روحیه درمیدان حاضراند تا حساب خود را بدون مداخله وکارشکنی نیروهای خارجی، با طالبان یکسره کنند.
طالب، تنها با یک میلیون رزمندۀ زیرسن سی سال در کابل رویاروی است. مسلم است که سر پنجه هایش درنبرد با مردم خواهد شکست. 
جنگ افغانستان در موجودیت نیروهای خارجی، استمرار خود را حفظ کرده و نیروهای خارجی می خواهند انتقال قدرت به طالبان درحضور آنان به انجام برسد. اما شواهد، نشانه ها و آماده گی مردم نشان می دهد که این برنامه با کمک قدرت های منطقه ای مخالف امریکا خنثی خواهد شد.
 ضیاء مسعود فقط این موضوع را همه گانی ساخته است. ادغام یا مشارکت طالبان در نظام آینده امری ناممکن است؛ زیرا تغییرطالب، با مرگ طالب برابر است. برفرض، اگرطالبان تن آسا وپروار از اطعمه واشربه دردوحه، تن به صلح و مدنیت بدهند، بی تردید با خشم وغضب هزاران تن از ساکنان میرغضب مدرسه های پاکستان مواجه خواهند شد. نبرد با این پدیده تا زمان انتقال واقعی مصیبت وتبعات جنگ به داخل پاکستان، برای نجات افغانستان امری حیاتی است. پذیرایی از آنان درشهرها و قصر ارگ، اشک کباب است که باعث طغیان آتش درهستی افغانستان می شود.