-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ مهر ۱۷, پنجشنبه

جشن خون طالبان زیرسقف نورانی دوحه


خبر می رسد که مقامات هندی، دربحث صلح تحمیلی خلیلزاد و پاکستان، صورت حساب درستی کف دست دکترعبدالله نهاده اند. 

همزمان با آمد آمد موعد انتخابات امریکا و دامنه گیری کشتار مردم درسراسر افغانستان، تولی خاکباد خلیلزاد، با راه اندازی تبلیغات همه جانبه، آن چنان درمغز و روح مردم خسته، به خاطر تأمین حتمی صلح ( به شرط تسلیمی به طالب) انتظار و توقع چاق کرده است که درمجمع نخبه گان ضد طالب، نسبت به صلح یک طرفه شبهه ای از خوشبینی ایجاد کرده است. واکنش های برخی از شخصیت های مطرح، آلوده با همین خوشبینی شیرین اما کاذب است. طوری وضعیت را روایت می کنند که گویا دست خدا و خلیلزاد، طالب را سر از نو برای رستگاری، غسل تعمید داده باشد!

دریک میدان منازعه ای که چهار نسل درآن جنگیده، لازمۀ آوردن صلح و اعتماد، به قناعت رسیدن طرف هایی است که برای تأمین حق خویش، از دریا های خون گذشته اند. بالطبع درچنین دعوایی، دست هایی از بیرون، هیزم آور این آتش بوده اند که باید به حق خود برسند.

حالا درسناریویی که خلیلزاد و ملابرادر نوشته اند؛ به غیراز طالبان، کدامیک از نیروهای رزمنده و کماکان مسلح، از پیآمد این معامله خاطرجمع شده اند؟ معلوم است که هیچ یک. به همین منوال، تمویل کننده گان جهانی و منطقه ای جنگ جاری صورت حساب های بسیاری با هم دارند که هنوز تصفیه نشده اند.

افزون برین، یک جناح نازدانه ( طالب) که به خون آشامی اش، بی پرده اذعان دارد، درنگاه جناح های مسلح رقیب، تندیس سیاهی از بی اعتمادی وخطراست.