-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ مهر ۲۶, شنبه

مشکل کابل چاقو کش ها نیست؛ قصابان سیاسی است


حکومت منزوی اشرف غنی با برکناری یا سرنگونی مواجه است. نمایش تراژیک پردۀ آخر شروع شده است. یعنی واپسین فرصت باقی است تا داستان فاسد ترین جمهوری ( چهارم) به پایان برسد. اشرف غنی – رهبرافسارگیسخته نهیلیست ها- که تا همین اواخر، حتی مدیریک نهاد مهم تر را شخصاً گزینه می کرد، رضا داده است که امرالله صالح با سرکوب بیکاران و گرسنه گان و قربانیان مال باخته و نان باختۀ پرت درخیابان های جمهوری،از فروپاشی حکومت چند نفره جلوگیری کند.

امرالله صالح کماکان اعلام کرده که اندرین پیکار چیزی به نام مصحلت را نمی شناسد.

همزمان با گرفتن تصدی نجات شهر به وسیله امرالله صالح، گلبدین حکمتیار خطاب به ارگ گفته است که برای برون رفت ازمخمصه کنونی، هرچه زود تر باید قدرت را به طالبان «انتقال» دهد. معلوم است که تمهیدات و افراز کمینگاه های خیانت به وسیله گروه های واضحاً وابسته به پاکستان، در درون پایتخت پیشاپیش به سرانجام رسیده است. هیچ کسی هم پروای امنیت ملی و نهاد های بازپرس را ندارد.

خطر، آماسیده و آمادۀ انفجار از درون است. گپ از تیت و پرک کردن چاقو کشان گرسنه و قاتلان یک دستگاه موبایل گذشته است. اکنون قصاب دیروزکابل، با قیافه ای سرخ و سفید از باشگاه خویش در حاشیه غربی شهر، صدای تسلیمی پایتخت را به همگنان طالبی خویش سر داده و هیچ کسی نیست که اگر برای یک بارهم که شده، از گلبدین حساب بستاند.

حالا دیده شود که مصلحت نا شناسی امرالله صالح برای جلوگیری از فاجعۀ فروپاشی کابل در نوبت کنونی از چه نوعی و چقدر جدی است. اگربعد از فراخوان گلبدین برای سپاریدن قدرت به طالبان، راه شمالی مسدود و رخنه تروریستان از سه استقامت دیگر به پایتخت در روز روشن وقوع یابد؛ از همین حالا شک نداشته باشید.