-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ مهر ۱۳, یکشنبه

حمایت دولت افغانستان از ترکیه درجنگ قره باغ!

کیوان خسروی- . پیک نت

 افغانستان به  بهانه «سطح بین المللی» به حمایت از آذربایجان در  در گیری قره باغ برخاست. کابل تاکید کرد که«قره باغ کوهستانی در سطح بین المللی بعنوان بخشی از آذربایجان شناخته می شود» و از ارمنستان خواست به «اشغال» خاک آذربایجان پایان دهد. این در حالی است که خود افغانستان پس از حمله آمریکایی ها به آن کشور در سال 2001 عمدتا سرزمینی است که توسط آمریکا اشغال شده است. ضمن در نظر گرفتن وخیم تر شدن اوضاع بین المللی پیرامون قره باغ کوهستانی، درخواست هایی  از جمله نظیر موضع گیری دولت افغانستان که توسط وزارت امور خارجه این کشور اعلام شد، نه به حل و فصل منازعه که دهه ها ادامه دارد ، بلکه به شعله ور شدن درگیری مسلحانه منجر می شود.

این نخستین ابتکار عمل کابل در جریان قره باغ نیست. در دهه 1990 هواداران نخست وزیر وقت «گلبدین حکمتیار»، در قره باغ در کنار باکو جنگیدند. طبق گفته طرف ارمنی، تا بهار سال 1993، یک هزار مجاهد افغان در کنار ارتش آذربایجان جنگیدند. ارتش ارمنستان در مواضع بجا مانده از آذربایجانی ها کتابهای فرهنگ آذری ـ پشتو و آذری ـ دری پیدا کرده بودند. موقعیت کابل (بخوانید: واشنگتن) مرتبط با برنامه ها و طرح های اجراء پروژه های اقتصادی با مشارکت باکو است. یکی از آنها کریدور«لاجورد» است که برای تامین تدارکات ارتش آمریکا در افغانستان از اروپا از طریق بندر «آلت» آذربایجان. در ماه مارس 2020 آذربایجان و ترکمنستان توافق نامه همکاری در چارچوب پروژه حمل ونقل و تدارکات دریای خزر و دریای سیاه را امضاء کردند. اعتقاد بر این است که موقعیت مطلوب ترکمنستان، هم مرزی با ایران و افغانستان به این جمهوری شوروی سابق امکان می دهد که به مرکزی برای حمل و نقل کالا برای کشورهای «ائتلاف بین المللی» (بخوانید: برای آمریکا) درافغانستان تبدیل شود. موقعیت مطلوب دیگر برای کابل پروژه خط لوله انتقال گاز «ترکمنباشی»- باکو است.(«ترکمنباشی» کراسنوودسک سابق در شمال شرقی دریای خزر در استان بالخان ترکمنستان است). این پروژه از دهه 1990 مورد بحث قرار گرفته است. خاک افغانستان می توانست کریدور حمل و نقل برای ترکمنستان باشد، که از نظر جغرافیایی از بازار فروش گاز دور است. هنوز امید برای اتمام کار کشیدن خط لوله گاز «تاپی» (ترکمنستان- افغانستان- هندوستان- پاکستان) با ظرفیت تخمینی 33 میلیارد متر مکعب تا بندر «گوادر» پاکستان نمرده است. خط لوله گاز «تاپی» می تواند بخش جنوب و شمال افغانستان را جایی که وحدت« دولتی» قبایل و گروه های متخاصم همیشه کاملا مشروط بوده، بهم مرتبط کند.