-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ مهر ۱۲, شنبه

سنگ قبر احمد شاه بابا به فارسی نوشته شده

 آیا احمد شاه ابدالی هم ایرانی بود؟ 

عبید مهدی


کتاب تاریخ احمد شاهی، یگانه و نخستین کتابی است که وقایع دوران احمد شاه ابدالی، امپراتور بزرگ خراسان را به صورت رسمی در زمان ایشان نوشته است. این کتاب به قلم مهدی حسینی (کاتب دربار) و به زبان فارسی نوشته شده است. 

در هیچ جای این کتاب، نامی از افغانستان، به عنوان قلمرو احمد شاه ابدالی یاد نشده است. در هیچ جای این کتاب، از «دری» به عنوان یک زبان یاد نشده است. در هیچ جای این کتاب، «فارسی» به عنوان زبان ایران یاد نشده است. جالب است بدانید که نویسنده‌ی این کتاب، از مشهد بوده است و احمد شاه ابدالی و درباریانش هیچ مشکلی در افهام و تفهیم با این نویسنده نداشته اند. و گرنه چرا او را به عنوان نویسنده انتخاب می کردند؟

سنگ قبر احمد شاه ابدالی را هم که در کندهار ببینید به زبان فارسی است. آیا می خواهند سنگ قبر تاریخی را هم بشکنند و آنرا تغییر دهند؟

می خواهم از این مقدمه چند نتیجه بگیرم:

۱- زبان فارسی زبان هیچ قوم مشخصی نیست. بلکه زبان مشترک تمام ما، دومین زبان جهان اسلام (بعد از عربی) و زبان دربار شاهان پشتون تبار این سرزمین بوده است.

۲- تا زمان ظاهر شاه، هیچ سند رسمی دولتی به زبان دیگری غیر از زبان فارسی نوشته نشده است. حتی اعلامیه‌ی کشته شده نادر شاه پدر ظاهر شاه نیز به زبان فارسی است. کتاب های مکتب که حالا بنام «دری» چاپ می شوند، در گذشته به نام «قرائت فارسی» بودند. 

۳- پشتون های افغانستان، در بعضی موارد بیشتر از فارسی وان ها، به رشد و گسترش زبان فارسی تلاش کرده اند. شاهان پشتون افغانستان، عامل اصلی گسترش و رشد زبان فارسی به عنوان زبان رسمی کشورشان، در طی بیش از دو قرن بوده اند. 

۴- اگر در یک اتاق، یک یک نفر از تمام ۲۷ قوم افغانستان نشسته باشند، برای اینکه گپ یکدیگر را بفهمند به زبان فارسی صحبت خواهند کرد. بنا بر این، زبان فارسی یکی از مهمترین وسایل همدیگر فهمی در افغانستان است. 

۵- زبان فارسی مربوط هیچ کشور مخصوصی نیست. بلکه کشورها و مردمان زیادی از هند تا ایران، افغانستان، تاجیکستان، آذربایجان، پاکستان، ازبیکستان، عراق و ترکمنستان، شاعر و نویسنده به این زبان دارند و هر یک سهمی از این دریا می برند. تلاش برای خاص ایرانی نشان دادن این زبان و تکه کردنش به فارسی و دری و تاجیکی، یکی از افتخارات و میراث های مهم هویتی و تاریخی را از تمام این کشور می گیرد. شخصیت های بزرگی چون سنایی غزیوی، ابن سینای بلخی، مولانای بلخی، خواجه عبدالله انصاری و غیره را نیز به جهوری اسلامی ایران تحفه می دهد. 

۶- چه بخواهید و چه نخواهید، فارسی زبان ها در سراسر جهان، شاهنامه و مثنوی و بوستان و گلستان را می خوانند و می فهمند. نیازی به مترجم هم نیست. شما هم سریال ها و فیلم های ایرانی را دیده اید و فهمیده اید. 

۷- در این شکی نیست که لهجه ها متفاوت اند. در هیچ زبانی در هیچ جای دنیا، همه جغرافیای آن زبان به یک لهجه صحبت نمی کنند. آیا لهجه‌ی فارسی در بدخشان با کابل و هرات یکی است؟ آیا لهجه‌ی انگلیسی در انگلستان با استکاتلند هیچ تفاوتی ندارد؟

۸- تلاش برای سرکوب و دشمنی با زبان فارسی، باعث رشد هیچ زبان دیگری نمی شود. 

۹- احمد شاه ابدالی ۵ ساله بود که از هرات به ایران رفت و در انجا به ۲۵ سالگی رسید. به نظر شما در این ۲۰ سال به کدام زبان با نادر افشار صحبت می کرد؟ 

۱۰- مینه بکتاش ادعا کرده است که تغییر صفحه‌ی «بی بی سی افغانستان» به «بی بی سی دری» به اساس قانون اساسی افغانستان صورت گرفته است. این ادعایش مانند خاک زدن به چشم مردم است. دو پارچه کردن رادیوی بی بی سی به فارسی و دری، در زمان ظاهر طنین و پیش از ایجاد قانون اساسی جدید افغانستان در سال ۲۰۰۳ شده است. او دروغ می گوید! پرسش من از خانم مینه بکتاش این است که در زمان کار کردن در بی بی سی به کدام زبان با کارمندان ایرانی و تاجیکستانی بی بی سی صبحت می کند؟ 

۱۱- یک مثال ساده می دهم که برای همه واضح شود: استاد صادق فطرت ناشناس، یک آواز خوان مشهور و بزرگ زبان های فارسی و پشتو است. او آهنگ مشهوری دارد که می خواند: «آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا/ بی وفا حالا که من افتاده ام از پا چرا؟/ شهریارا بی حبیب خود نمی کردی سفر/ این سفر راه قیامت می روی تنها چرا؟» این شعر از شاعر مشهور معاصر ایرانی، شهریار است. تقریباً چهل سال است که مردم افغانستان این آهنگ را می شنوند. آیا در این چهل سال، هیچ کس نفهمید که ناشناس چی می خواند؟ 


حرکت های فاشیستی و سرکوب گرانه، برنامه‌ی استعمار گر پیر (انگلیس) است و یک تعداد فاشیست ها و مریض های روانی وسیله‌ی تطبیق آن شده اند؛ اما:

ای زبان فارسی ای دُرِ دریای دری

ای تو میراث نیاکان ای زبان مادری

کابل و تبریز و تهران و بخارا و خجند

جمله ملک توست تا بلخ و نشاپور و هری

فارسی را پاس می داریم زیرا گفته اند

قدر زر زرگر بداند قدر گوهر گوهری

جاودان زی از زبان دانش و فرزانگی

تا به گیتی نور بخشد آفتاب خاوری


آنچه را که در بالا نوشتم، برای آگاهی هموطنان و همزبانان است. امیدوارم هر یک سهم خویش را ادا نماییم!

با محبت 

عبید مهدی