-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ مهر ۲۷, یکشنبه

توطئه دوحه و آیندۀ نا مشخص

 توطئه ای که در دوحه ترتیب شده، برای بقای افغانستان و مردم ما بسیار مهلک است؛ اما اگر این بار این توطئه بالاثر حرکت مردمی بی اثر شود، ارتجاع منطقه تاوان سختی را متحمل خواهد شد. اگر جنگی تمام عیار، سر از نو مشتعل شود، پشتون های بی گناه و گناهکار بسیار بسیار ضرر خواهد کرد.  شکست طالب در جنگ، اگراتفاق نمی افتد، جلوگیری همیشه گی از پیروزی آن ها،شکست سنت زورگویی سیاسی برای ابد خواهد بود. 

برداشت من این است که چنین شکستی در تمامی محاذات رونما خواهد شد. دلیل قطعی اش این است که طالب، با رویکرد غلیظ مذهبی، آن هم به نیابت از پاکستان، همیشه معروض به بدنامی و شکست است. متاسفانه، این رسوایی، همزیستی مردم درافغانستان را مصدوم می کند. جامعه بین المللی نگذاشت که جنگ افغانستان به پاکستان انتقال کند؛ آن چه اتفاق افتاد، حفظ جنگ دایمی درافغانستان بود. من همچو ناظرحاشیه ای اوضاع، فکر می کنم صرف نظر از نبرد هویتی پرقوت، از نظر تعصب مذهبی و سنتی به قرون سیزده و چهارده عقب گشت کرده است. این است خطری که همه را تهدید می کند. امروز، لجاجت و سیه بینی مذهبی یک بدخشانی و تخاری، به مراتب مضر تر از دیدگاه طالبی درپکتیکا یا کنر است.