-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ مهر ۱۰, پنجشنبه

اگرزبان ما پارسی نیست؛ دری است، لطفاً یک مقاله بنویسید!



 پیشنهاد فوق العاده مهم و تاریخی که از نظر من منطقی می آید.

عزیزآریانفر، فرهنگ شناس و تاریخ پژوه


یک پیشنهاد فوق العاده مهم و تاریخی:

این کمترین پس از چند دهه پژوهش ، مطالعه آثار بزرگترین زبان شناسان ، و نوشتن یک کتاب دو هزار برگی در باره زبان ما ، خاستگاه و پرورشگاه آن، به این نتیجه رسیدم که:

۱. نام تاریخی زبان ما در درازی سه هزاره پارسی بوده است.

۲. نام جهانی زبان ما پارسی است

۳‌ نام عامیانه و مردمی زبان ما پارسی است.

۴. دری یکی از نام های زبان پارسی، دقیق تر یکی از نام های ادبی آن و صفت آن تنها در یک برهه چهار، پنج سده یی یعنی از دوره سامانیان تا دوره تیموریان بوده است و ویژه دبستان سبک خراسانی است. 

پیش از سامانیان در هیچ سندی دری دیده نمی شود.  زبان دری/ درباری ساسانیان از زبان پارسی دری/ درباری سامانیان هم به لحاظ دستگاه واژگانی، هم به لحاظ دبیره و هم به لحاظ دستوری تفاوت دارد و یکی نیست. زبان پارسی نو یا پارسی دری، به هیچ وجه نه دنباله زبان مرده باختری است و نه برخاسته از زبان منقرض شده پهلوی اشکانی/ پارتی.  

زبان پارسی یک زبان گستره یی، چندکانونی و آمیزه یی یا سنتز است.

 پس از تیموریان ، کاربرد دری متروک شده و به استثتای چند مورد انگشت شمار، آن هم در هند، در هیچ جایی دیده نمی شود

فشرده سخن، نام سراسری و عمومی زبان ما پارسی است‌ . اما با توجه به این که زبان پارسی سه گویش پارسی ایرانی، پارسی تاجیکی و پارسی کابلی دارد، بهتر است زبان ما پارسی دری خوانده شود. 

اما کاربرد آن تنها به شکل دری، با کنار گذاشتن عمدی و قصدی پارسی، درست  و خردورزانه نیست‌ .

من به همه کسانی که پافشاری دارند که زبان ما پارسی نیست بل که دری است و پارسی زبان ایرانی ها است و  پارسی و دری دو زبان جداگانه اند و پارسی باید کنار گذاشته شود، یک پیشنهاد بسیار جدی دارم:

از سر مهر  آوندها و دلایل خود را در چند صفحه معدود فشرده بنویسند و به یکی از زبان های انگلیسی، فرانسوی، آلمانی یا روسی ترجمه کنند. مقاله شان را به مراکز و مراجع علمی زبان شناسی  می فرستیم. اگر یک موسسه سخن شان را تایید کرد، آن گاه با اتفاق آرا می پذیریم که نام زبان ما پارسی نه، بل دری است.

در غیر آن، دیگر دست از فتنه انگيزي، تفرقه اندازی و گمراه ساختن مردم بردارند و خلاف همه داده های علمی و تاریخی بهره برداری های سیاسی ناروا نکنند.