-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ مهر ۱۹, شنبه

هند می داند که مذاکرات دوحه « به رهبری افغان ها» نیست

نکته ای اصلی که از مذاکرات دکترعبدالله با سران هندی در رسانه ها آمد؛ این بود:

هند از مذاکرات صلح به رهبری و مالکیت افغان ها حمایت می کند.

 این در واقع احتراز از مخالفت برهنه با بازی انتخاباتی امریکا است. ساده ترین شهروند افغانستان می داند که مذاکرات، دربست در مالکیت آی اس آی قرار دارد. مگر هیولای هندی نمی داند؟ قانون بازی دولت ها این است که در پس صحنه، خط و نشان های اصلی اتفاق می افتد که در آن جا لحن دپلوماتیک و رسانه ای، جایش را به دیالوگ های کارتمام شبیه رهبران مافیا در سریال « پولاد علمدار» می دهد.

اما از همین عبارت دپلوماتیک و کُلی، پالیسی اصلی هند قابل رؤیت است. آن چه در دوحه روان است، مذاکرات صلح « به رهبری افغان ها» نیست؛ رهبری در دست امریکا و پاکستان است؛ نه در اختیار و «مالکیت افغان ها». حمدالله محب صریح اتمام حجت کرد که دست آورد های طالب و امریکا ربطی به دولت غیرحاضرِ افغانستان در آن زدوبند ها ندارد.

اگر واقعیت نگرانه به صحنه نگاه کنیم، دو جناح مذاکره کننده نیز، خالص افغانی نیست. جناح طالب، به نیابت از اردوی پاکستان داخل تعامل است. پس، هند می داند که این مذاکرات، به رهبری افغان ها نی، درگرو بازیگران خارجی است  که حتی محل مذاکره، خاک افغانستان نیست. هند، همیشه طالبان را یک گروه تروریستی می داند؛ حالا هم از پالیسی خویش عدول نکرده و آنان را از فهرست تروریزم بیرون نکرده است. ازین قرار، روی چه سندی می توان گفت که هند از پروسه مذاکرات صلح در دوحه حمایت می کند؟

به باور من، بین هندی ها و عبدالله یک گفت وگوهای خاص دیگری که ریشه در «شورای دفاع از افغانستان» دورۀ رزم آوری های سردار مقاومت - احمد شاه مسعود- دارد، صورت گرفته است که قابل رسانه ای شدن نیست. عبدالله می داند که نبرد های سخت و پر از مراحل دشوار ایستاده گی برای بقای افغانستان درپیش است.