-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ مهر ۲۱, دوشنبه

پس کدام نیرویی از شمال کابل تا همه ی شمال کشور می جنگد؟

 

نوشته ی محمد عثمان نجیب



قدرت نمایی مردمی  و دور از انتظار محاسبه گران اکثریت و اقلیت تنها در مرکز بدخشان نشان داد که الحمدالله خفته گان خرد گرای راه عدالت خواهی و توازن قدرت در پس و پیش کوه پایه های سنگین انسانیت و قلل بی تسخیر آن نه تنها کم نیستند که لرزه براندازان هیبت به  حاکمان مطلقه و تازنده گان توسن جعل اند.

آقای صلاح الدین ربانی با راه اندازی منظم و کم نظیر یک چنین همایش بزرگ ملی در بام دنیا به اثبات رساند که اهالی آن پای گاه عقلانی و مردمی روزی در آوردگاه دادخواهی شمشیران برنده و تک‌تیر های خلنده و کشنده یی خواهند بر تازیان بی محاسبه که اگر به خود نه آیند هجوم سیل آسای تیر ها از کمان های جهنده و نشان شکن و سد گذر فقط قلب و چشم هر رو گویی را می نوردند که در پس زمینه ی تاختن شان بی گانه ها و بادران شان قرار دارند.

این روی مهم و سنجیده شده درست زمانی به رخ کشیده شد که متکبران نوازش آمریکا هم در داخل و هم در قطر فکر می کردند، ملتی وجود نه دارد و هر کس هر چی خواست بر آن ها تحمیل می کند. 

حضور سنگین دگر ژنرال میر امان الله گذر، فرمانده نستوه و رهبر جوان و‌ کارکشته ی  پهن دشت و خرم سرای شمالی بزرگ در آن جا و میزبانی مهربانی خلق الله از ایشان و همراهان شان سخن یک دلی را آن چنان با شکوه قدرت مند بلند کرد که دوزنده گی ماندگاری از شروع شمال تا انتهای شمال به جا ماند.

شمالی بزرگ، پروان، کاپیسا و پنجشیر و سالنگ خاطرات سیاست گذاری های ویرانی و ایجاد سرزمین های سوخته به دست طالب را فراموش نه کرده و نه می کند، آن سوی سالنگ ها از بامیان و بغلان تا تخار، بلخ و جوزجان و فاریاب همه و همه مواضع قدرت مند و مدفن هر چی عرب و پنجابی و قبایلی پاکستان و طالب نمای ویران گر بود هستند و تمایلی برای برگشت زمان سیاهه ی گذشته نه دارند، قدرت نمایی مردمی از پروان و کاپیسا و پنجشیر تا تخار و بلخ و جوزجان و فاریاب و هر جای دیگر در آن بخشی از جغرافیای وطن را همه دیده ایم.

از فرمانده امان الله گذر، تا ژنرال بابه جان و  میر رحمان، از دودمان  قهرمان ملی و مارشال فقید و از سالنگی های قهرمان تا سید منصور نادری و از استاد عطامحمد نور آزرده خاطر تا استاد محقق و استاد خلیلی و حضور میلیونی آشکار و بی انکار مارشال دوستم در ۹ ولایت شمال هر کدام هیچ کسی در جنگ بر ضد خود ها سهم نه دارند و همین ها هر کدام لشکر های بی حساب در رکاب خود دارند که همه ضد طالب اند. 

پرسش این است که کدام نیروی غیر از نیرو های بومی محلی که نام گرفتیم علیه این بخش بزرگ ملت می جنگد؟

پیش داوری های گذشته و بعد افشاگری های مستند نشان داده که آقای کرزی و غنی به تبعیت از ایران پاکستان و عربستان سعودی و حمایت بی دریغ آمریکا از اولین روز انتصاب شان در مدار های مختلف قدرت این هسته گذاری شرورانه را کرده و‌ پروراندند و به ثمر رساندند. همه ی ما از اخبار بی توقف پیاده کردن نیرو های غیر بومی اما متاسفانه همه از قبایل همسایه ی شرقی و جنوبی و جنوب غربی افغانستان بوده تا داعیه ی کاذب پشتونستان خواهی را ادامه دهند و ملیت های دیگر را زبون بسازند.

به یاد داریم که آدم نما ها را زیر پای حیوانات در کامیون های بزرگ جا به جا کرده به شمال انتقال می دادند که چندین مورد آن ها افشا شد اما متاسفانه همه نا شنیده و نادیده گرفتند.

اما آرمان موهومی است که به گور های شان توشه می برند.