-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ آبان ۱۶, جمعه

شکست ابدی دو جلالت مأب/ سوژه های درشت آسیب شناسی امروز


 جلالت مأب دست چپ، در ذهن و روان خود، سرنفر مقابل بیخی چلیپا زده و حتی تهدید به کشیدن دندانش کرده بود. البته جلالت مأب دست چپ، حق داشت؛ ما و جمیع خلایق، به خاطرمان هست که برای جلال مأب مقابل چی ها که نکرد. جلالت مأب سمت چپ، ازهمان اول به راه اشتباه رفته بود؛ آن زمانی بود که هنوز سیاستمدار نشده بود و به جای مغز، با قلب مذهبی سیاست می کرد.

سیاست گرسمت راست، کاری به قلب مذهبی و نوستالژی جذاب گذشته ندارد و سهل توانست سیما و محتویات مغزی حامی فی سبیل الله خود ( مدعی سمت راست) را نزد امریکایی ها، نزد اشرف غنی و چشم آبی های چند ملیتی دیگر، به شکل اشباح لجوج و مایۀ دردِ سر، مجسم نماید. 
انحراف قهقرایی جلالت مأب سمت راست، حاصل باج دهی خوش به رضای جلالت مأب سمت چپ بود. حالا ظاهراً دست به سینه به همدیگرپاس و احترام قایل اند؛ چون، طالب، سخت تغذیه و هار شده، مجوز گرفته از ترمپ و خلیلزاد، بی هیچ پرده پوشی، خیال دارد سرهردو را روی «پندی» قصاب، با یک شمشیر افغانیت و اسلامیت قطع کند.
  ترس و درمانده گی مشترک، و توصیۀ برخی دوستان منطقه ای، این دو جلالت مأب را درنمایشخانه فیس بوک سر به هم آورده است؛ ورنه، آینده ای با هم ندارند و هریکی باییست جل وپلاس خودش را از آب بکشد. بسا مؤلفه هایی است که طالب و غنی را به یک مشت واحد بدل می کند؛ اما این دو فقط یک وجه مشترک دارند: واژۀ جلالت مأب ودیگرهیچ!