-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ آذر ۷, جمعه

جانیان قضیه فرخنده در دادگاه خاکستری کابل

 نشر پیوستار کتاب وادی گرگ ها

 رزاق مأمون - بخش پنجم



متهمان در نخستین جلسه دادگاه  که 45 روز بعد از مرگ فرخنده با «شتابزده گی» برگزارش شد، دربرابر هیأت قضایی، اعضای خانواده فرخنده، وکلای حقوقی و فعالان جامعه مدنی حاضر آورده شدند.
این دادگاه در پی فشار افکار عمومی و واکنش های گسترده از سوی فعالان و جامعه مدنی در سطح کشور برگزار شد.

درجلسه اول، زین العابدین دعانویس مسجد شاه دو شمشیره، محمد یعقوب، محمد شریف مشهور به شرف بغلانی و عبدالبشیر به اشد مجازات ( اعدام) محکوم شدند. زین العابدین، محرک اصلی مردم، محمد یعقوب جوانی که پیوسته بر فرق فرخنده سنگ کوبیده بود، محمد شریف و عبدالبشیراز عاملان عمده قتل شناخته شدند.

صفی الله مجددی قاضی دادگاه اعلام کرد: طبق هدایت ماده های 396، فقره 2 ماده 28، و ماده 39 قانون جزا و با درنظرداشت ماده 22 قانون منع خشونت علیه زن، به اشد مجازات یعنی اعدام، هر واحد شما را محکوم به مجازات کردیم. هشت تن هریک به مدت 16 سال حبس مجازات شدند.

گفته شد که دستور محکمه در مورد هشت تن نهایی نیست. دادگاه درکمال تعجب، به 18 تن دیگر از مظنونان حکم بی گناهی صادر گردید. اما حکم دادگاه در باره 19 تن از مأموران پلیس که در حفاظت از جان فرخنده از خود غفلت نشان داده بودند، به روز یکشنبه هفته آینده ارجاع گردید.

پدر فرخنده بلافاصله بعد از صدور حکم دادگاه، نخستین کسی بود که از روش رسیده گی قضات و فیصلۀ آن ها ابراز نا رضایتی کرد. او گفت: « این فیصله تحت فشار های افراد زورمند صورت گرفته است. ما این فیصله را تحریم کرده و قبول نداریم. مجرمان اصلی که در تصاویر وویدیو ها قابل مشاهده است، در دادگاه حاضر نبودند و برای آن ها پرونده ای باز نشده است.

 

به رؤیت مدارک، جرم هریک از اعضای گروه 42 نفری متهمان در پیش چشم حاضران، مشهود و پرونده های شان روی میز قاضی چیده شده بود. هیأت قضایی نظرات هیچ یک از اعتراض کننده گان به شمول پدر، مادر و برادر فرخنده را جدی نگرفت.

خانم شینکی کروخیل عضو هیأت حقیقت یاب در دادگاه که از دولت نماینده گی می کرد، به نوبه خود گفت که دادستانی کل کشور نیز با این فیصله موافقت ندارد. نماینده کمیسیون حقوق بشر افغانستان و فعالان مدنی ازین فیصله به شدت عصبانی بودند. خانم حمیراقادری نویسنده وفعال مدنی گفت که ما با بی گناه شمرده هجده تن، به هیچ صورتی توافق نداریم.

https://www.youtube.com/watch?v=dkJCmtQmuF0

Four sentenced to death for killing Farkhunda

May 6, 2015
1TV Kabul تلویزیون یک

 

افکار عمومی و نهاد های ناظر امیدوار بودند که قاضی پرونده قتل فرخنده، به آرزوهای عدالت خواهان پاسخ کامل و مشخص بدهد. اما چنین اتفاقی هرگز پیش نیامد.

ظاهراً ناظران و مدافعان حقوق بشر، وکلای خانواده فرخنده، پدر و دیگر عدالت طلبان حاضر در صحن دادگاه متوجه نبودند که بالای سر قاضی و هیات داوران پلاکارتی سفید رنگ آویخته شده بود که این شعار با خط سیاه در آن به چشم می خورد: « قضاء مظهر حکم شریعت است و هرنوع تمرد از حکم قضاء تمرد از حکم شریعت محمدی است.»

 درجلسه قضایی یک هفته بعد، موسوم به جلسه تجدید نظر، بازهم همین شعار در پارچه سفیدی رو به روی چشم حاضران دادگاه آویخته بود:

قضاء مظهر حکم شریعت است و هرنوع تمرد از حکم قضاء تمرد از حکم شریعت محمدی است.

دردادگاه تجدید نظر، فیصله ای صادر شد که همه را گیج کرد. به شمول خانواده فرخنده، همه نهاد های حقوق بشری و گروه هایی که خواستار برقراری عدالت کامل درین قضیه بودند؛ نا امید شدند. مقامات قضایی بدون توجه به موجی از امید ها و انتقادات نسبت به فیصله دادگاه، درواقع همان کاری را انجام داده بودند که پیشاپیش برای خود تعیین کرده یا مقامات ارشد دولت کابل برای آن ها هدایت داده بودند. آن ها اکثریت افراد مظنون را از زندان آزاد کردند. صفی الله مجددی، قاضی دادگاه ابتدایی پرونده قتل فرخنده به بی‌بی‌سی گفت که دادگاه استیناف ( تجدید نظر) کابل به اساس حکم ماده ۲۶۲ 'قانون اجراات جزایی افغانستان، امر رهایی ۳۷ نفر از متهمین پرونده قتل فرخنده را که در دادگاه ابتدایی بیگناه شناخته شده بودند یا به یک سال حبس محکوم شده بودند، صادر کرده است.

او افزود که این افراد به تضمین قوی رها شده اند و احتمال فرارشان وجود ندارد.

همین دادگاه هریک از یازده افسر و مامور پلیس را به جرم غفلت در نجات فرخنده از چنگ مردان خشمگینی که او را به قتل رساندند، صرفاً به یک سال زندان محکوم کرد و هشت نفر دیگرشان را به دلیل نبود مدارک کافی علیه آن‌ها، بی گناه اعلام دانست.

 

دادگاه استیناف کابل دستور آزادی ۳۷ متهم پرونده قتل فرخنده ملک‌زاده را صادر کرد

 

https://www.bbc.com/persian/afghanistan/2015/06/150610_k04_farkhunda_appeal_court_orders_release_on_bail_of_defendants

20 جون 2015

 

در قانون مجازات جدید در افغانستان، یک شخص محکوم به اعدام،  سی سال حبس می گیرد. در قانون قبلی جزایی، مجازات اعدام در بیش از صد مورد مختلف پیش بینی شده بود. اما مجازات اعدام صفر نشده است. « در قانون جدید این موارد انگشتشمار و محدود گردیده است».

محمداشرف رسولی، قانون دان و مشاور امور قانونگذاری وزارت عدلیه افغانستان می گوید که اجرای مجازات اعدام در جرایم تروریستی، تجاوز بر زنان»، خصوصاً در رویداد هایی که برعلاوه تجاوز، سبب قتل زنان هم می شود؛ امری «ناگزیز» است.
وی توضیح می دهد: در ماده 170 کُد جزا (قانون جزایی افغانستان)، به جرایم نسلکشی، ضدبشری، جنگی، تجاوز علیه دولت، ترور و انفجار، اختطاف و گروگانگیری یا قطاعالطریقی که ارتکاب آن سبب مرگ شخص یا اشخاص شود، نیز جزای اعدام پیشبینی شده است.
همچنان در همین ماده، قتل عمد، جرایمی که اراضی افغانستان تماماً تحت حاکمیت دولت خارجی قرار داده شود یا به حاکمیت ملی، تمامیت ارضی یا استقلال صدمه وارد شود و همچنان تجاوز گروهی بر زن و مرد نیز جزای اعدام را در پی خواهد داشت.

 

750 محکوم به اعدام در زندان‌های افغانستان به سر می‌برند

http://www.dailyafghanistan.com/national_detail.php?post_id=145191

سپتامبر 2018

 

در پی گیری و مجازات قاتلان فرخنده، احکام قانون جزایی جدید – آن طوری که کارشناس ارشد قوانین درافغانستان می گوید- تا چه اندازه تطبیق گردید؟ گذشته ازین،  خانواده فرخنده نیز از رهایی متهمان قتل فرخنده اظهار بی خبری کردند. پدر، مادر و برادر فرخنده از فیصلۀ دادگاه دوم شگفت زده و دلگیر به نظر می رسیدند. آنها پیش از این به حکم دادگاه ابتدایی نیز اعتراض کرده و برائت بسیاری از متهمان را غیرعادلانه خوانده بودند.

در ویدیوی غم انگیزی که صحنه زنده شکنجه، کشتن و سوختاندن جسد فرخنده را نمایش می دهد، دختران و مادران زیادی به گریه درآمدند. بسیاری از کاربران شبکه های اجتماعی به نشر آن اقدام کردند و صد ها هزار تن بیننده داشت و شبکه های تلویزیونی افغانستان و جهان آن را پوشش دادند. این ویدیو که بخشی از مجموعه تصاویر گرفته شده از سوی خود جنایت کاران است، حداقل پنج افسر و سرباز پلیس افغانستان را نشان می دهد که در نخستین دقایق آغاز آشوب و حمله به فرخنده، در داخل زیارتگاه شاه دو شمشیره حضور داشتند. فرخنده از نخستین ضربات سنگ و چوب و مشت های گره شده، جان به سلامت برده و هنوز زنده بود. او با موهای سیاه پریشان، اندامی کوفته شده و حالتی گیج و ترسیده، روی کف سنگی زیارتگاه پرت شده و به اقدامات نجات بخش پنج افسر پلیس که با مهاجمان در گفت و گو بودند؛ امید بسته بود. تصویر زنده نشان می دهد که فرخنده در آن لحظات لباس سیاه خود را به تن داشت؛ اما چادر از سرش گم شده و مانند یک کیسه دوتا شده، روی زمین نشسته بود. شماری از شاهدان گفتند که پلیس در ابتداء سعی کرد فرخنده را از آزار و حمله مهاجمان در داخل صحن زیارتگاه نجات بدهد؛ اما ناگهان افسر پلیس بعد از آن که ازسوی مردان وحشی محاصره و زیر فشار گرفته شد،  « بدن فرخنده را دستمالی کرده و به مردان خشمگین مذهبی» سپرد.

https://www.youtube.com/watch?v=IzdzW4qeZ2o

Song

Dokht E Afghan

Licensed to YouTube by

CD Baby; CD Baby Pro (Publishing), and 2 Music Rights Societies

 

شاهدان عینی گفتند که پلیس واکنش سریع دو ساعت بعد به منطقه ای که در محل قتل فرخنده رسیده بود! اما آن ها فقط جسد سوخته را با خود بردند.

https://www.youtube.com/watch?v=SX6xHbBpalg

Apr 2, 2015

Nik Jafarzadeh

منبع اصلی کلیپ: گزارش آریانا نیوز

 

گروه های مدافع حقوق بشر بین المللی از دولت افغانستان خواستند تا در رابطه به عدم کارآیی پلیس درجلوگیری از وقوع خشونت علیه فرخنده تحقیق کند.

پاتریشیا گاسمن پژوهشگر ارشد افغانستان در دیده بان حقوق بشر تصریح کرد که پلیس افغانستان در کار خود ناکام بوده است.

وی گفت: « هرگاه پلیس کار خود را به درستی انجام داده بود، از قتل وحشیانه یك زن آسیب پذیر توسط یك گروه از خشونت گران در خیابان های كابل جلوگیری می شد».

Herald Sun

DEBRA KILLALEA and AP, AP

March 24, 2015 2:35pm

https://www.heraldsun.com.au/news/world/farkhunda-didnt-burn-koran-afghanistan-mob-killed-innocent-woman/news-story/33aea699428b576d9c00328073e657ad

 

میان ناظران و فعالان حقوق بشری اجماع کامل وجود داشت که هرگاه پلیس برای متفرق کردن اوباش ها که هرلحظه به تعداد شان افزوده می شد، انضباط جدی خود را نشان می داد، کسی جرئت نداشت برای مضروب کردن یا کشتن فرخنده موجی تازه ای از پرتاب سنگ و چوب را به راه بیاندازد. در جامعه ای مانند افغانستان که همه با شلیک تفنگ و مرمی آشنایی داشته و معنای جنگ و شدت عمل را می دانند، این امکان وجود داشت که شلیک هوایی ماموران پلیس، از بدتر شدن اوضاع جلوگیری کرده و قضیه درچهارچوب قاعده و قانون بدون کشته شدن فرخنده حل و فصل می گشت.  پلیس کابل درحالات عادی، در مناسبت های عید و مراسم های عروسی یا موارد دیگر با شلیک های هوایی کلاشینکوف، بدون درنظرداشت شب یا روز، برای خودش سرگرمی وتفریح درست می کند؛ اما در یک چنین لحظاتی سرنوشت ساز که جان یک دختر بی گناه در خطر بود؛ هیچ اقدامی از خود نشان نداد.

مادر فرخنده گفت؛ این ها ( نیروهای پلیس) که از نجات دخترم عاجز آمدند، چطور خواهند توانست که امنیت خانوادۀ ما را تأمین کنند؟ من به نفرات پلیس که از خانه ام پاسبانی می کنند، اعتماد ندارم.

داستان فرخنده نشان می دهد آزادی اندکی که زنان افغانستان از زمان هجوم امریکا در سال 2001 به دست آورده اند؛ از سوی بسیاری از مردم به عنوان تأثیرات غرب، با خشم و نارضایتی مورد قضاوت قرار می گیرد. پرونده فرخنده اعتماد زنان نسبت به پلیس را از بین برده است.

 

https://www.prospectmagazine.co.uk/world/why-was-a-young-woman-killed-by-a-mob-in-the-streets-of-kabul-farkhunda-afghanistan

Why was a young woman killed by a mob in the streets of Kabul?

By Zarghuna Kargar / August 4, 2015

 

درین رابطه، نکته مهم در سخنان زهرا فرخنده نادری عضو پارلمان افغانستان بازتاب یافت. او بعد از ختم جلسه دادگاه گفت که این فیصله مورد قبول ما نیست. «کسانی که واقعاً درین قضیه مسوولیت داشتند امروز در دفاتر شان آرام نشسته و یا درخانه های شان». سخنان زهرا نادری به طور سرپوشیده به بی اعتنایی مقامات دولت، فرماندهان پلیس و اعضای بلند پایه دولت اشاره دارد.

ابلاغ حبس صرفاً یک سال برای افراد پلیس که مستقیم در قضیه دخیل بودند، باعث نارضایی همه کسانی شد که چشم امید به اجرای عدالت از سوی مقامات قضایی داشتند؛ اما چنین اتفاقی نیافتاد. خانواده فرخنده و ناظران حقوق بشر و فعالان مدنی، هنوز از رویداد دیگری که قرار بود جامعه را تکان بدهد، اطلاع نداشتند.

 ادامه دارد...