-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ آذر ۱۸, سه‌شنبه

این جماعت، طالب را چه فکر کرده بودند؟

 این نشانی از انحطاط مغز و دماغ است یا از خشم درجا زده گان!

شماری از ارباب ادعا، روشنفکری!، چپی و ته مانده های روز های بی غم باشی ایام سلطنت و فرمانروایی داوود خان، غبغب داران دورۀ حزب دموکراتیک خلق - غنوده در دسترخوان امپریالیزم- از دو روز به این سو لباس آتشین دربر کرده اند که:

سرپرست سفیرامریکا درکابل چرا فرمان داده است که قدرت بین طالب و مجاهد «تقسیم شود».

خیال برده بودند که طالب را همانند تیشه ای بر فرق دیگران می کوبند و به خیر و سلامت، حکومت یک دست می شود! بی عنایت به زیر و زبر شدن زنده گی و سیاست، طالب را ممثل روح نادرخان پنداشته بودند. حالا خبر شده اند که نه، واقعیت چیز تلخی است. پس کیف کنید تا که زنده هستید ازین تلخی هایی که هرگز پایان نخواهد گرفت...

به نظر من، این اعلان سفارت امریکا، آماده گی های داغ جنبش مقاومت ملی برای نجات مدنیت افغانستان را از حالت داغی به سردی می کشاند. طالب پدیده ای جنگی تا آخرین نفر است. هرگاه جنگ را کنار بگذارد، دیگر وجود ندارد و برای ساماندهی زنده گی انسان، غیر از روایت های کهنه و به درد ناخور، چیزی دیگر ندارند. 

 درین ماه های اخیر که تروریزم به سوگلی و نقل زبان محافل بیمار تبدیل شده، پویایی های سراسری برای درهم کوبی سیاه ترین لشکر بربریت ( طالبان) آغاز شده بود.