-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ آذر ۲۵, سه‌شنبه

امکان تلاش اشرف غنی برای نزدیکی با طالبان درجریان ۲۲ روز مرخصی

اگر سازش بین غنی و طالبان رقم نخورد؛ ائتلاف مذاکراتی مجاهدین و طالب، کار را یکسره خواهد کرد.

 متصدیان جمهوریت چهارنفره، درآخرین فاز سرنوشت ایستاده اند.

 مطالبه اشرف غنی به لزوم تغییر مکان مذاکرات صلح از دوحه به کابل یا جای دیگر، نشان می دهد که کار به جای باریکی کشیده و فرصت ضیق شده می رود. این طرح که امید زیادی به اجرای آن وجود دارد، براثر استظهار و مشورت ایران و هند بیان شده است. اطلاعات هند و ایران که ظرف هفته های اخیر تماس های شان با حکومت اشرف غنی بیشتر شده، از آیندۀ پلان های امریکا و پاکستان نسبت به طراحی نوع حکومت آینده برای افغانستان ( بدون اشرف غنی) به ارگ اطلاع داده اند.

هند وایران بازی چند سره دارند. می دانند که اشرف غنی پل های عقبی خود را براثر سیاست های داخلی خراب کرده است. گروه وی درپنج سال اخیر، هیچ کارنامه یی جز تشدید درگیری های آشکار قومی، زبانی و غارت بیت المال به هدف خریدن اجیران سیاسی و استعمال آن ها بر ضد رقبای سیاسی، از خود به جا نگذاشته اند. نتیجه این شده که گروه های مقاومت ( مجاهدین) از وی قطع امید کرده و برای بیرون انداختن وی از ارگ، صف واحدی ایجاد کرده و در مذاکرات دوحه، قصد دارند اشرف غنی را دور بزنند؛ و با طالبان به یک نوعی همگرایی برسند.

 ایران و هند از همین جزایر مجاهدین نیز حمایت می کنند. آن ها مصالح و منافع خود را می خواهند و مهم نیست درکارکرد های کدام گروه بازتاب می یابد. به نظر می رسد که در محدودۀ زمانی مرخصی۲۲ روزۀ هیات های مذاکره کننده، چیزی اتفاق خواهد افتاد.

حدس و گمان این است که غنی با پذیرش همه شروط اساسی، خود با طالبان دست اتحاد داده و موضع مشترک گرفته، امرالله صالح و چند تای دیگر را به نام حفظ منافع ملی از صحنه بیرون می اندازد؛ یا این که درموضع محکم می ایستد و مذاکره دوحه را تحریم می کند که درآن صورت، صف از درون می شکند و گروه های مجاهدین با طالبان به همکاری مالی و سیاسی امریکا یک اجماع تشکیل می دهند و اشرف غنی به پایان خط می رسد.