-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ آذر ۱۳, پنجشنبه

عقب نشینی به خط شریعت و سیاست


کتاب وادی گرگ ها

فرخنده چه گونه کشته و حریق شد؟

بخش ششم - رزاق مأمون




به تاریخ هفتم جون 2015 مقامات قضایی در اقدامی غیر قابل پیش بینی، ناقوس رسانه ای دیگری را در ارتباط به مجرمان اصلی قتل تراژیک فرخنده به صدا در آوردند. ازین آخرین ناقوس نیز بوی عدالتی که خانواده فرخنده و افکار عامه انتظارش را داشت، بر نمی خاست. در رسانه های تصویری و نوشتاری گزارش تازه ای در گردش افتاد که از یک جلسه مخفی هیأت قضایی خبر می داد.

 رسانه های سرشناس پایتخت اطلاع دادند که فيصلۀ مرگ برای چهار متهم که در جلسات اول و دوم دادگاه اعلام شده بود، در نتیجه تصمیم غیر علنی قضات ومقامات حکومتی، تغییر داده شد و برای چهار نفر که به اشد مجازات اعدام محکوم شده بودند، به هریک از سه نفر اول، 20 سال و به شخص چهارمی ده سال زندان ابلاغ شده است. به گفته مقامات، فرد چهارمی درسن پائین تر از هجده سال قرار داشت؛ حال آن که برخی اطلاعات نشان می داد که سن شخص مذکور بیش از هجده سال بود.

کیمبرلی موتلی وکیل دادگستری که از خانواده فرخنده در دادگاه نماینده گی می کرد، از تصمیم دادگاه برای لغو اعدام چهار مرد محکوم ابراز خشم کرد. او به روزنامه تلگراف گفت که این تصمیم «تکان دهنده» نتیجه فساد بود. وی گفت:

من فکر می کنم که سرپیچی دادگاه از فرآیند مقررات و قوانین افغانستان بسیار ناخوش آیند و مسخره بود. وی افزود: چنین روش مبتنی بر فساد، تکان دهنده است. دادگاه نخست، بسیار باز و شفاف بود.

 

https://www.telegraph.co.uk/women/11715877/Afghanistan-Farkhunda-case-Family-lawyer-calls-Afghan-court-corrupt.html

Farkhunda mob killing: Family's lawyer calls Afghan court 'corrupt' for death sentence U-turn

12:33PM BST 03 Jul 2015

 

 

سیلی غفار سخنگوی حزب همبستگی افغانستان گفت که حکم محکمه تجدید نظر غیرعادلانه است؛ به خاطری که محکمه به شکل سری برگزار شده بود. وی افزود: "ما به پیگیری قضیه فرخنده هیچ باور نداریم؛ زیرا جنایتکاران اصلی رها میشوند؛ اما افرادی که واسطه ندارند محاکمه می شوند."

به گفتۀ سیلی غفار، قضیه فرخنده، پروژه يی شده است و یک تعداد افراد تلاش دارند قتل فرخنده فراموش گردد. چه کسانی می خواستند پرونده مرگ فرخنده از خاطره های روفته شود؟

پاسخ به این پرسش، در قطعنامه حزب همبسته گی بیان شده بود.

قطعنامه می گفت: "هرچند محکمه ابتدایی چند تن را محکوم نمود؛ اما محکمۀ تجدید نظر که زیر قیادت ارگ نشینان به صورت سری دایرگردید، مجازات چهار عامل اصلى را که به اعدام محکوم بودند، به ۲۰ سال حبس کاهش داده و مجازات سایر مجرمين را نیز سبک ساخته است."

 

 

قضیۀ قتل فرخنده، پروژه يی شده است"

https://www.pajhwok.com/dr/2015/07/06/

عزيزالله همدرد

Jul 06, 2015 - 13:50

همه راز ها زیر آستین دولت افغانستان پنهان بود. علمای ارشد وابسته به جریان های اسلامی در داخل دولت، پارلمان و هزاران نهاد مذهبی بر فعالیت های دولت حاضر و ناظر اند. دولت افغانستان با اعدام چهار تن از جنایت کاران که به نام اسلام و دفاع از قرآن مرتکب بی رحمی و جنایت شده بودند؛ احساسات مولوی ها و پیروان سنتی آن ها را علیه خود بر می انگیخت. این جا پای مصلحت سیاسی و سرنوشت قدرت سیاسی مطرح بود و هیچ رهبری در افغانستان به آسانی حاضر نمی شود که با جبهه بزرگ رهبران تندرو و سنتی مذهبی در رویارویی قرار بگیرد.

پس این مساله تصادفی نبود که رئیس جمهور اشرف غنی در ديدار با گروه دادخواهی حل عادلانه قضیه فرخنده گفت که « بر اساس قانون، در فیصله های محاکم مداخله کرده نمی تواند»؛ اما در دیدار با خانوادۀ فرخنده تعهد نموده بود که درین زمینه عدالت اجرا خواهد شد.

قضیۀ قتل فرخنده، پروژه يی شده است"

https://www.pajhwok.com/dr/2015/07/06/

عزيزالله همدرد

Jul 06, 2015 - 13:50

در قوانین رسمی افغانستان مداخله رئیس جمهور در امور قضا جایز نیست؛ اما آن چه همواره در عمل اتفاق می افتد، پیروی قضا از  دستورات رئیس جمهور است و تاریخ افغانستان هرگز به یاد ندارد که دستگاه قضایی در موارد مهم و جدی، مستقل از قوای اجرائیه فیصله ای را اعلام کرده باشد. در واقع سه قانون و سه نگرش در اسناد قانونی افغانستان به طور موازی در کنار هم تنظیم شده اند. احکام شرعی، قانون مدنی و روش های نوشته ناشدۀ سنتی درکنار هم نفس می کشند؛ هر فیصله ای که در رابطه به قتل، طلاق، زن کشی، فرار زنان از خانه و مساله حقوق مساوی زنان با مردان و دیگر مسایلی که با زنده گی زنان و دختران وابسته است؛ با تکیه به همین سه دیدگاه قضایی و اجتماعی حل و فصل می شود. هیچ مقام رسمی یا غیر رسمی که با مسایل سیاسی و اجتماعی سروکار دارند؛ به خود اجازه نمی دهند در فیصله های رسمی، احکام قانون مدنی حرف اول را بزند. از همین رو، از تامین حقوق زنان در خانواده، دولت و جامعه بسیار سخن می رود؛ اما در عمل، همه چیز در ظرف قانون، شریعت و سنت قالب می شود. به این ترتیب، تغییرات چندانی درزنده گی زنان رونما نمی شود و همه چیز در تبلیغات حل می شود.

در سال 2013 وقتی «قانون منع خشونت علیه زنان» در پارلمان افغانستان مورد بحث قرار گرفت، اکثر اعضای مجلس به ویژه نماینده گان وابسته به احزاب اسلامی و سنت گرایان با آن یک صدا به مخالفت برخاستند. سایر نماینده گان ( به استثنای شماری از فعالان زن) که در اصل با اعتراض رادیکال ها موافق نبودند، سکوت را بر مقاومت و استدلال ترجیح دادند. بنا برین، طرح منع خشونت علیه زنان درافغانستان، از اجندای کار مجلس خارج ساخته شد. آن ها ازین که لت وکوب زنان درخانه غیرقانونی شمرده شود، مخالف بودند و آن را مخالف آموزش های اسلام خواندند. دستگاه اجرایی دولت کابل که بر بخش اعظم پارلمان کنترول دارد، بنا به مصلحت سکوت کرد.
در یکی از ماده های قانون منع خشونت علیه زنان، از تشکیل «خانه های امن» برای زنان و دخترانی سخن رفته بود که از اثر خشونت های خانواده گی جبراً به فرار از خانه مجبور می شوند. ماده مربوط به قانونی شدن خانه های امن برای زنان، آن ها را کمک می کرد که هرگاه از اثر ظلم و جبر شوهر، پدر، برادر و یا دیگر اعضای خانواده مجبور به فرار از خانه می شوند، با پناه بردن به خانه های امن، امکان می یابند از خطری که زنده گی شان را تهدید می کند، رهایی یابند.

در افغانستان زیر سیطره امریکا و جهان آزاد، بارها دیده شده است شماری از دختران و زنان که بنا به دلایل مختلف به فرار از ستم و شکنجه مردان خانواده مجبور به فرار شده و سپس از سوی پلیس یا سنت گرایان دستگیر شده اند و به خانواده های شان تحویل داده می شوند؛ یا درحضور صدها نفر به شمول خانواده های شان سنگسار شده و یا به زندان رفته اند. با وصف تلاش های سازمان حقوق بشر، رسانه ها و نهاد های دفاع از حقوق زنان، افراطیون اسلامی، طرح منع خشونت علیه زنان را به سرعت و ایجاد دعوا و جنجال، از دستور کارپارلمان خارج کردند.

عبیدالله بارکزی رییس کمیسیون بخش شکایات پارلمان آشکارا اعلام کرد:

همین سر وصدای غیر اسلامی حقوق بشر است که تجاوز ها و ظلم و استبداد به اوج خود رسیده است. در قانون منع خشونت علیه زن گفته شده که برای زنان خانه امن ساخته شود. خانه امن برای یک زن، خانه برادر است، خانه شوهر است؛ خانه اولاد است...

 

چرا اعضای ولسی جرگه با تصویب قانون منع خشونت علیه زنان مخالفت می کنند؟

https://da.azadiradio.com/a/25011667.html

ماه می 2013

 

بنا برین، کمیسیون حقوق بشر و دیگر سازمان های فعال درافغانستان یک بار دیگر، در رابطه به اجرای عدالت، به ویژه تطبیق قانون در مورد قاتلان فرخنده که در شرایط دموکراسی و حضور جهان آزاد به ارتکاب بدترین عمل غیرانسانی دست زده بودند؛ با سر شکسته گی و نا امیدی رو به رو شدند.

نجیب الله برادر فرخنده گفت: ما بیست سال حبس را قبول نداریم. بیست سال حبس معنی ندارد؛ یعنی چی؟ بیست سال حبس یعنی من آن ها را آزاد می کنم و زورت در کمرت. ما زور نداریم. همان حکم اعدامی که صادر شده بود را قاطعانه می خواهیم بالای شان تطبیق شود. رئیس جمهور و رئیس اجرائیه چنین چیزی را خواستار نشده، دستگاه فاسد قضایی افغانستان چنین حکمی صادر کرده. اگر عدالت تامین نشد قضاوت را به مردم افغانستان و جهان واگذار می کنیم.

https://ir.voanews.com/a/afghanistan-killing-farkhondeh/2846401.html

VOA Farsi

16,128 views

July 2, 2015

 

 

طرف دیگر قضیه- عاملان خشونت- نیز ظاهراً از رفتار دادگاه شکایت داشتند. جوانی 16 ساله به نام جلال که پدرش به جرم مشارکت در کشتن فرخنده به 16 سال زندان محکوم شد، از فیصله محکمه راضی نبود. جلال می گوید که خبرمحاکمه پدرش را از طریق تلویزیون دیده اند که مانند دیگر متهمان از داشتن وکیل دادگستری محروم بودند. افراد زورمند و پول دار که متهم های اصلی قضیه بودند، گرفتار نشده اند؛ مگر اشخاصی مانند پدر من که فقیر ونادار اند مجازات شده اند.

 

https://www.prospectmagazine.co.uk/world/why-was-a-young-woman-killed-by-a-mob-in-the-streets-of-kabul-farkhunda-afghanistan

Why was a young woman killed by a mob in the streets of Kabul?

By Zarghuna Kargar / August 4, 2015

 

نتیجه منفی سازشکاری میان دولت، شریعت گرایان و حلقات سنتی، تنها قربانی شدن عدالت و قانون نبود؛ بلکه جنایت کارانی را که مستقیم در کشتن فرخنده دست داشته و ظاهراً در جلسه اول دادگاه به اعدام هم محکوم شده بودند؛ جرئت بخشید تا در برابر کمره تلویزیون ها با دیده درایی به جنایت خویش افتخار کنند. 

یکی از آن ها شرف بغلانی 22 ساله است که شامل چهارتن از کسانی بود که در دور اول جلسه دادگاه، حکم اعدام گرفته بود.
خبرنگار یک شبکه تلویزیونی که با وی در زندان پلچرخی کابل مصاحبه داشت؛ چنین گزارش داد: شرف بغلانی وقتی گفت کشتن فرخنده یک اشتباه بود، فکر کردم نسبت به این قضیه پشیمان شده‌است؛ اما در کنار پشیمانی، کشتن فرخنده برای این مرد یک افتخار نیز است. با گذشت دو سال از کشته شدن فرخنده به دست شماری از مردان در کابل، وکیل مدافع و خانواده فرخنده می‌گویند، حکومت عدالت واقعی را تامین نکرد.

برای دیدن مستند کامل، ویدیو را ببینید.

https://www.youtube.com/watch?v=Nk-uoh3OVCw

ولی سباوون و تمیم اخگر ایدیت: نصرت پارسا

شرف بغلانی نیم ساعت بعد از قتل و سوختاندن فرخنده، در شبکه مجازی از اشتراک مستقیم خود در کشتن وی اطلاع داده و کار خود را یک وظیفه اسلامی توصیف کرده بود. وی در محکمه اول جز چهار نفری بود که به اعدام محکوم شدند؛ اما در جلسه بعدی محکمه که هیچ وکیل مدافع، ناظر مدنی و اعضای خانواده فرخنده در آن حضور نداشتند، از سوی هیأت دادگاه به 20 سال حبس محکوم شد.

او دریک گفت وگوی تلویزیونی گفت که اشترک وی در کشتن فرخنده از یک نظر اشتباه بود؛ اما یک افتخار هم بود.

او گفت: « یک اشتباه بود به خاطری که دنیای اسلام وحشت زده شد، فقط همین. یک کار غیر اسلامی، به خاطری بود که به مردم وانمود شد که شاید یک جنبه ای از اسلام وحشت باشد. او درپاسخ به این سوال که آیا وقتی فرخنده را دیدی دلت برایش نسوخت؟ شرف بغلانی گفت: زمانی کسی به اسلام تجاوز بکند؛ به دین من تجاوز کند؛ اگر چنین کسی زیر پاهایم بمیرد غمگین نمی شوم. سوال: کشتن فرخنده برایت افتخار بود؟ شرف بغلانی: بلی برایم مایه افتخار بود. کسی که به دین و قرآن ما تجاوز بکند مرگش برای ما افتخار است.

سوال: کشتن یک زن زیر پای صد ها مرد نامحرم برایت مشروعیت دارد؟

جواب: انسان فوری تصمیم گرفته نمی تواند. اگر عقل انسان به این حد کار کند، هیچ وقت دچار جنجال و غم نمی شود. در آن لحظات مردم به این فکر نبودند که آن شخص کی است. مرد است یا زن. من جریان سوختاندن قرآن به وسیله فرخنده را به چشم ندیده بودم.

 ادامه دارد...