-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ آذر ۱۹, چهارشنبه

کجای این تاریخ افتخار دارد!؟

 محسن رزمجو



نادر افشار کشته شد، سرباز نازدانه نادر افشار ، احمد شاه ابدالی قدرت را در بخشی از جغرافیای خراسان بدست گرفت، که بعدأ نامش شد افغانستان. 

احمد شاه درانی درگذشت، جانشین پسرش تیمور شاه درانی، روزگارش در جنگ داخلی و «خوش‌گذرانی» گذشت و سرانجام ۱۰ زن رسمی، ۳۰۰ زن حرم سرایی و ۴۳ فرزند به میراث گذاشت و «براثر خوردن زهر» جان باخت و موضوع جانشینی‌اش شورش برپا کرد. 

بعدا یک پسرش به نام زمان شاه برادرانش را زندانی کرد و خود را زمام‌دار اعلان کرد. زمان شاه از سوی برادرش شاه محمود کور ساخته شد. شاه محمود که به‌ وسیله فتح خان به قدرت رسیده بود، فتح خان را «کور» ساخت. در زمان شاه محمود جنگ سنی و شیعه در کابل درگرفت. شاه شجاع به کمک انگلیس شاه محمود را از قدرت خلع کرد. شاه محمود باز قدرت را گرفت. دیری نپایید و جنگ داخلی شد و دوست محمد خان صاحب قدرت شد. شاه شجاع باز به کمک انگلیس کابل را تصرف و دوست محمد خان را تسلیم انگلیس کرد. شاه شجاع را در منطقه سیاه سنگ کابل کُشتند و دوست محمد خان باز قدرت را گرفت. دوست محمد خان فوت کرد و به جایش سومین‌ پسرش شیرعلی خان به سلطنت رسید. شیرعلی خان با برادرانش درگیر شد و سرانجام خودش به تکلیف اعصاب مبتلا شد.

 بعد امیر محمد افضل خان با شیرعلی خان جنگ کرد و قدرت را گرفت. افضل خان فوت کرد و اعظم خان بر تخت نشست. باز جنگ شد و شیرعلی خان بار دوم قدرت را در دست گرفت. بعد از فوت شیرعلی خان، محمد یعقوب خان که از سوی پدرش به دلیل شورش علیه حکومت شیرعلی خان زندانی شده بود، به قدرت رسید و معاهده گندمک را امضا و اختیار سیاست خارجی افغانستان را به انگلیس سپرد. 

جنگ داخلی و شورش در برابر سلطنت محمد یعقوب خان شروع شد و مجبور به استعفا گردید. نوبت به امیر عبدالرحمن خان که در برابر سلطنت کاکایش امیر شیرعلی خان ایستاده بود و پس از شکست به بخارا فراری بود، رسید. عبدالرحمن خان هزاره‌ها وبسیاری دیگر را قتل عام کرد و «معاهده دیورند» را با انگلیس امضا کرد. عبدالرحمن خان درگذشت و پسرش امیر حبیب الله خان به قدرت رسید. امیر حبیب الله خان در لغمان به شکل مرموز کشته شد. برادرش نصرالله خان‌ در جلال آباد و پسرش امان الله خان در کابل اعلان پادشاهی کردند. در برابر «اصلاحات شتاب زده امان الله خان» قیام شد، امان الله خان استعفا داد و بجایش عنایت الله خان به قدرت رسید. اما پس از سه روز عنایت الله خان از قدرت کناره گیری کرد و امیر حبیب الله کلکانی قدرت را در دست گرفت.

 سرانجام کلکانی با نادر شاه درگیر شد. نادر شاه در قرآن امضا کرد که امیر حبیب الله کلکانی تسلیم شود، عفو می‌گردد. اما به دار آویخته شد. بعد نادر شاه از سوی یک دانش آموز به نام عبدالخالق هزاره با شلیک گلوله کشته شد. پس از وی پسرش ظاهر شاه به قدرت رسید. بعد از نزدیک به چهل سال سلطنت، داود خان پسر کاکا و شوهر خواهر محمد ظاهر شاه با کودتای بدون خون‌ریزی، سلطنت شاه را سرنگون و جمهوریت اعلان کرد. داوود خان با خانواده‌اش در کودتای خونین کُشته شدند و نورمحمد تره‌کی به قدرت رسید.

 نور محمد تره‌کی را حفیظ الله امین توسط بالشت خفه ساخته و کُشت. بعد هم حفیظ الله امین را سربازان روسی کُشتند و ببرک کارمل را آوردند. گورباچف در شوروی به قدرت رسید، ببرک کارمل را کنار زدند و نجیب الله احمدزی را آوردند. سرانجام با جنگ مجاهدین داکتر نجیب الله از قدرت کنار رفت و در نهایت از سوی طالبان به دار آویخته شد و خاک قبرستان ببرک کارمل هم بوسیله طالبان در سال ۱۹۹۸ به دریای امو انداخته شد. با پایان حکومت نجیب الله، حکومت مجاهدین از سوی صبغت الله مجددی و بعد برهان الدین ربانی بوجود امده و قدرت را در دست گرفتند. 

این حکومت هم دیری نپایید و مجاهدین به جان هم افتادند و جنگ داخلی آغاز شد و در نهایت برهان الدین ربانی هم از سوی پیام رسان‌ صلح در دوره حکومت حامد کرزی ترور شد. حکومت مجاهدین از سوی طالبان سقوط داده شد و ملا عمر آخند به قدرت رسید و بعد هم ملا عمر به گونه مرموز مُرد. یازدهم سپتمبر اتفاق افتاد و بعد از انگلیس و شوروی، پای امریکا به جنگ افغانستان کشیده شد. کرزی چند دور قدرت را گرفت، تا اینکه انتخابات ۲۰۰۹ ، ۲۰۱۴ و ۲۰۱۹ با ان داستانهایش که شهره خاص وعام هست برگذار گردید. بار اول خود داکتر عبدالله کنار رفت وقدرت را   تسلیم کرزی نمود، بار دوم و سوم جان کری و زلمی خلیلزاد براساس یک معامله قدرت را به اشرف غنی تسلیم دادند و عبدالله عبدالله عقب نشست و دور اول بعنوان رئیس اجرائیه و در دور دوم بعنوان رئیس شورای عالی مصالحه با امضای موافقتنامه سیاسی از طرف غنی منصوب گردید. حالا طالبان به دنبال بازگشت دوباره و پایان عمر سیاسی اشرف غنی اند و امریکایی‌ها‌ هم برای شان کله شور داده‌اند. ببینیم که فلم به کجا می‌رسد. 

حالا که اشرف غنی «جمهوریت خواه دو آتشه» شده و می‌گوید که اگر جهان «یعنی امریکا» با طالبان معامله کرد، می‌ایستیم (پنج‌هزار طالب هم خط سرخ بود) و طالبان هم که «میراث‌دار چهارراهی شهید و چهارراهی زنبق» اند، حالا با لبنانی‌ها غم شریکی می‌کنند.

حال شما بگوئید که نقطه افتخار کجا است؟