-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ بهمن ۲, پنجشنبه

حاشیه ای بر گفتار وحید عمر


نوشته ی محمد عثمان نجیب



بخش اول:

در این روز ها پرش های پی هم جوانانه و متکبرانه را از آقای وحید عمر  می بینیم و می شنویم، یکی از سیاست های جهان آمپریالیستی هم گماشتن گماشته های شان بدون نظرداشت رده های سنی و تجارب و شخصیت شناسی آنان به مناصب و مقاصد بلند در کشور های هم چو افغانستان است. برای آن ها مهم نیست که یک چنان افراد مربوط کشور های خود شان هستند و یا یک کشور سومی. ورنه جهان به ویژه جهان سوم که کشورما را هم شامل آن ساخته اند هزار هم چو وحید عمر خوابیده اند که وحید عمر ده ها سال باید آب شاگردی رابالای دستان شان بریزد.

با اعمالی که در این روز ها از این آقا سر می زند، به یاد آوردم که زمانی ایشان متصدی سفارت افغانستان درایتالیا بودند، رسانه های آن زمان به اثر کارکرد های جوانانه ی در آن سفارت به 

خصوص امور پولی گپ و گفته هایی داشتند، بنده هم دیدگاه خود را نوشتم که به عنوان شهروندی از جغرافیایی به نام افغانستان حق من بود. 

چند مورد پولی دیگر آزمونی بود که آقای ‌وحید عمر نه توانست سند برائت عامه پسند از خود ارایه کند و از موضع تکبر ( حرکات بای گانی شده ی او را در آن موارد دوباره از رسانه ها 

به شمول کنفرانس خبری چهارشنبه اول دلو ۱۳۹۹ را از دید کارشناسانه ببینید و بشنوید )، 

من باز هم به حیث یک شهروند وظیفه ام دانستم تا باردگر. به کار های این آقا در دوره ی کارداری سیاسی شان نگاشته هایی را باز رسانی کنم که هرگز کهنه گی نه دارند.     

 عجیب دنیایی و عجیب تر از آن سیاست هایی که اربابان قدرت، انکار اقرار را مانند یک‌ جرعهی آب نوشیدنی به حلقوم‌ شان فرو‌ می برند.