-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ دی ۱۵, دوشنبه

اظهارات تشویش آور رئیس امنیت ملی ووزیر داخله

 

وزیرداخله و رئیس عمومی امنیت ملی درتالار ولسی جرگه، درتوضیحات شان پیرامون اوضاع امنیتی خبردادند که طالبان برای یک جنگ پردامنه آماده می شوند و تصمیم برین دارند که اعضای رهبری طالبان را از مخفیگاه های شان در پاکستان به داخل افغانستان انتقال دهند.

ظاهراً طالبان مطمئن اند که چند ولایت کلیدی را تصرف می کنند و به سوی کابل پیش می روند و همراه با آن، کاروان رهبران شان به سوی مرکز به راه می افتند. جدا ازین که این مارش به سوی کابل لزوماً بدون موافقت ایران، هند، روسیه و چین، کاملاً محکوم به شکست است، اما این کشور ها ( به غیر از هند) برای آن که به خروج نیروهای امریکایی از افغانستان سرعت داده باشند، از موضع طالبان حمایت می کنند.

وضع در داخل افغانستان به هم ریخته و خالی از اطمینان است.

هرچند نیروهای مشترک رزمی افغانستان در صورت ورود رهبران طالبان به داخل کشور، چانس درخشانی برای کشتن سر قافله های ترور به دست می آورند؛ اما طالبان پلان دارند که رهبران شان را بعد از شکست های متواتر اردوی افغانستان در چندین محاذ، وارد مواضع مفتوحه بسازند.

 متأسفانه دولت کابل از منظر حمایت مردمی در بدترین وضع قرار دارد و فاصله و دلسردی مردم از جمهوری دزدان به خصوص جوانان پریشان وبی روزگار درحال افزایش است و شکاف بین تیم حاکم و اقشارناراضی ناشی از نفاق افگنی ها و تبعیض های آشکار گروه غنی و گردان های مردمی مخالف سیاسی غنی نیز با گذشت هر روز عمیق تر می شود.

موضع مرکزمقاومت ملی علیه طالبان (پنجشیر) با توطئه های چندین طرفه مواجه است و انسجام عمومی برای از سر گیری نبرد ها علیه سلطه طالب درکابل و شمالی، به وجود نیامده است. تلاش پاکستان و خائنان داخلی این است که چنین هم آهنگی هرگز به وجود نیاید. فرماندهان پنجشیر روی دفاع از پنجشیر تاکید ندارند، روی درهم شکستن طالب درحوزه کابل تاکید دارند.

اما اردو، پلیس و امنیت ملی قطعاً مصمم به دفاع از خود شان می باشند. غنی و شرکاء درصورت فشار می گریزند و دزدان الحاقی آن ها از راه دوبی، پاکستان، ترکیه، ازبکستان، هندوستان و ایران جان خود را نجات می دهند. اما صد ها هزار نیروی جنگی و ضد تروریستی با خانواده های شان درصحنه می ایستند.

لشکرهای ضد طالب نیز کمرآنان را می بندند؛ اما خطری جدی وجود دارد که طالبان اگرپیشاپیش از بین جوانان محتاج و خشمگین سرباز گیری کرده و معاش بپردازند، درصف دفاع از جمهوری و مدنیت بی تردید انشقاق می آید و این بسیار خطرناک است.