-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ دی ۱۵, دوشنبه

بر سر مژگان چو اشک استاده‌ای هشیار باش

 انشعاب درتیم مذاکراتی دولت با طالبان جدی است. 

طالب با یک مانیفیست کامل و لایتغییر در سالن مذاکرات دوحه صف بسته اند. از چهره و فشرده گویی های شان دانسته می شود که مالک واجبی قدرت سیاسی اند یا به زور یا به رضا کابل را می گیرند و بیرق امارت اسلامی را می افرازند.

هیأت دولت، بی مانیفیست واحد سیاسی و از نظرمحاسباتی، مانند پله دوم سیب حضور دارد.

در تیم دولتی قرار گزارش ها انشعاب آمده و این شقاق، برجسته و غیرقابل چشم پوشی یا ترمیم است. یک جناح تیم حکومت، «حکومت مؤقت» را آغازی برای یک تغییر تشخیص داده است؛ جناح دیگر، ( وفادار به اشرف غنی) پیش چشم طالبان، خط سرخ تمکین به «قانون اساسی» را به حیث مبنای پیشرفت مذاکرات ترسیم می کند که صد البته تمثیل تاکتیکی است؛ هرگاه طالب گوشۀ چشمی نشان دهد، فوری درنقش طالب اوریجینل ظاهر می شود.

با این حساب، شکاف در تیم اعزامی از کابل، در واقع یک درۀ پهن و ژرف است. نماینده گان سازمان های «مجاهدین» که «دشمن اصلی طالبان» شمرده می شوند، نگاه شان به ایجاد «حکومت مؤقت» است. آن ها وضعیت پیش آمده را به نفع خود بازیافت می کنند ودرصورت تشکیل حکومت مؤقت، زمینه برای تقسیم قدرت سیاسی بین دو طرف عمده ( طالبان وضدطالبان) فراهم می شود. همزمان از شر اشرف غنی که با همه ای رهبران جبهه مقاومت جنگیده و هنوز می جنگد، رهایی می یابند؛ زیرا حکومت مؤقت زنگ اضمحلال تیم ارگ را به صدا درمی آورد و به حیث دیوار حائل خود به خود فرو می ریزد.

حکومت مؤقت فقط اشرف غنی را از صحنه حذف می کند؛ نه جنگ سراسری آینده با طالبان را. طالبان جری ترو خون آشام تر می شوند و نیروهای ملی در مجادله با دیوهای مستِ افراطیت پاکستانی ناگزیرخواهند شد که جنگ برای زنده گی، مدنیت و پاسداری از کشور را از صفر شروع کنند.