-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ اسفند ۱, جمعه

شکست اشرف غنی درمسأله دیورند

 گزارش مخفی ارجاع شده به اشرف غنی مشعر است که ساکنان برخی مناطق مرزی خود مایل اند مناطق شان بخشی از قلمرو پاکستان باشد. 



به حواله اطلاع ارجاع شده به گزارشنامه افغانستان،  بعداز  نصب دوباره غنی توسط آمریکا درارگ و تسلیمی دکترعبدالله، چالش پیشروی پاکستان درخط مرزی دیورند بروز کرد.

پیوسته گزارش می رسید که سیم خاردار پاکستان دربعضی جا ها به داخل قلمرو افغانستان تمدید شده است. 

غنی هیأتی را به سرپرستی میرویس بلخی مأموریت داد که درین رابطه به مناطق سفر کرده و گزارش تهیه کند.

هیأت درمناطق مرزی دیورند یا موازات سیم خار دار  از مردم مخفیانه نظرپرسی کرده بودند که پاکستان چقدر به منطقۀ افغانستان پیش آمده و سیم گزاری نموده اند. 

مدتی بعد گزارش روی میز غنی قرارداده شد.

  در گزارش سریع بیان  شده بود پاکستان مطابق به نشانی خط قبلی می خواست  سیم گزاری نمایند ولی ساکنان آسیب پذیر مناطقی که این طرف خط قرار دارند، به خاطر آن که فضای تنفس حیاتی خود را در آن دور دست ها از دست ندهند، خواهش و تقاضا نموده بودند که مناطق ما را نیز شامل ساحه سیم خاردار بسازید. بافت روابط اجتماعی و خانواده گی درآن نواحی به گونه ای است که اقارب و بسته گان باشنده های دوطرف، به طورغیرطبیعی به وسیله سیم خاردار از هم جدا شده و مشکلات جدی به وجود می آمد. به حوالۀ گزارش هیأت کابل، پاکستان درپاسخ به مشکلات مردم لازم دیده است که مناطق این سوی مرز نیز سیم گذاری شود.

وقتی غنی گزارش را مطالعه کرد، خیلی عصبی شده و دستور داد  مجموعه مدارک موجود در مورد خط دیورند را روی میزش قرار دهند.  وقتی به وزارت خارجه مراجعه شد هیچ چیزی در مورد دیورند در وزارت خارجه وجود نداشت.  غنی فریاد زنان گفته بود:

اگرنام من هم جز نام عبدالرحمن و شاه شجاع نوشته نمی شد، همین لحظه به داستان دیورند خاتمه می دادم.

بعد از آن، تبلیغات مروج دربارۀ دیورند درسطح ارگان های دولتی قطع شده و بعد از آن، اسماعیل یون نیز درین مورد ساکت شده است. همه ای شان دریک سکوت مرگبار فرو رفته اند. وقتی می بینند خود ساکنان مناطق مرزی از وضعیت به ستوه آمده و خواستارشمولیت مناطق شان به حوزۀ پاکستان می باشند؛ سیاست یک دست سازی هویتی را در داخل افغانستان با تمام قدرت روی دست گرفته اند و به هرریسک و فشار ( اما بیهوده) سعی دارند واحد سازی اجباری هویت های اجتماعی را صورت اجرایی بدهند.