-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ اسفند ۲۰, چهارشنبه

اشرف غنی، نشست انقره را به آغوش کشید

عاقبت یک سیاستگر بی عقل، جیب خالی و قوم پرست بهترازین متصور نیست. او در تقلا برای جلب ترحم کشورهای منطقه، دست به دامن مارشال دوستم شده است.

درعوض، وی درین دقایق نود، چی دارد که تقدیم مارشال کند؟ ریاست جمهوری و کود های مالی او را نجات نمی دهند؛ جز این که رسماً قدرت را به مارشال بسپارد.

شکست درپیشانی این مفلوک از روزهای اول حک شده بود؛ اما شماری ازقوم باوران مرکزیت طلب، حلقات ضد مقاومت ملی و ایدئولوژی زده های متروک، زیرزنخ مرده، تیرک می گذاشتند تا سر پا بماند.

درکل، نحله های مذکوروقتی طیاره حامل دوستم اجازۀ نشست به خاک افغانستان داده نشد، جشن های فیس بوکی برپا داشتند. وقتی غنی برخلاف مفادات قانون اساسی ( هرچند زده  وزخمی) دوستم را چهارسال تمام از رفتن به صدارت محروم کرد، این دسته جات، ازهیجان و اتن ملی فیسبوکی سر از پا نمی شناختند. آنگاه که پروندۀ احمد ایشچی را روی میز نهادند، هیچ کسی از پی آمد آن اضطرابی از خود ظاهر نمی ساخت.

حال آن که پوره می دانستند که غنی، ریشه درخاک این مملکت ندارد.

اکنون، درس آموزی از زمان، بازهم منتفی نشده. با ستایل امیردوست محمد خان، نادرخان، عبدالرحمان خان ... هیچ کسی خواب خوش نخواهد داشت.